Piadan daha hızlı ve heyecanla okuduğum kitaptı. İlk kitaptaki gibi, döktüğü her cümleyi fizyoloji ile zorlama bağlamaya çalışmaktansa kaynakça ve makalelerle daha düzgün ifade edilmiş konularla geldiğini düşünüyorum. Araştırdığım birçok olay ve kaynakçada birkaç tane işaretleyip okumak istediğim makale oldu. Nöro kısmını bir kenara bırakırsak roman tarafında da karakter ağlarının daha düzgün kurulduğunu, dizi izliyormuş etkisinin temiz şekilde yaratıldığını düşünüyorum.
Niye 2 puan kırdım?
Çünkü birçok yerinde sanki alıntı yapmak zorunda kalmış hissiyatı oldukça vardı. Kitabın içinde bu kadar alıntıya gerek olduğunu düşünmüyorum ben Serkan Karaismailoğlu'nun dünyasına odaklanırken her 1-2 sayfada bir alıntı cümlelerin olması ve bunların birbirinden alakasız olmasını pek oturtamadım.
Son olarak eklemeden geçemeyeceğim. Kendi içimde Dante'nin İlahi Komedya üçlemesi ile de bir bağ kurmadan edemedim. Sanki Pia ait olduğu yerin farkındalığına ulaşma ve kozadan çıkma evresi; Arachnoid bir araf evresi yani eski hayatın yoktur ama yenisini de kuramamışsındır, geçiş söz konusudur; bir miktar ara verdikten sonra Dura'yı da görmüş olacağım. Şimdilik soru işareti
Keyifli okumalar.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.