Yemin ediyorum kitabı okurken sinir hastası oldum. Erkek karakterin vasıfsızlığı beni benden aldı resmen.. Çoğu yeri okurken kesinlikle çileden çıkmış olabilirim. Ares, erkek karakterimiz olur kendisi, Allah aşkına dedim şu oyunlara gelme, şu adının hakkını ver ama nerdeee :( Adını duyunca şöyle afilli bir erkek gelecek sanmıştım, fos çıktı. Hiç sevmedim. Raven'ın aile desen tam bir felaket. Aileye katlanma sebebi diye bahsedilen babası bile sırf kız evlensin diye tehdit etti onu ya.. Ablasından bahsetmek dahi istemiyorum ama o annesiii, Allahım o annesi var ya.. Yemin ediyorum öldürsen hapse girmezsin o derece pislik bir insan.. Ama maalesef ki ütopik değil arkadaşlar, böyle anneler var. Hastalıklı bir şekilde sadece bir çocuğuna takıntılı olan, onun her dediğini kanun gibi kabul edip diğerini umursamayan.. Birebir görmeme rağmen yine de midemi bulandırdı, okurken dayanamadım.
Son kısımda da olayların medyaya düşmesini bile kabul edebilirdim, oraya kadar tamamdım ama o son klişe saçmalık nedir Allah aşkına.. Sinirimden 5 üzerinden 2 verecektim ama sırf Raven'ın yaşadıklarının hatrına 2.5'tan 3 verdim gitti. Sırf serinin devam kitapları daha güzel diye duyduğumdan katlandım yoksa gerçekten çekilecek gibi değil. Az derdim var gibi okurken daha çok dert edindim kendime.. Herkese iyi okumalar :)