Çocukluğundan beri psikolojik sorunlarla uğraşan bu sorunlarla büyüyen Fanny'i çocukluk arkadaşının gözünden okuyoruz.
Fanny ne kadar bu sorunlardan kurtulmak için uğraşsa da -doktorlar gitmek gibi- istediği mentaliteye ulaşamıyor. Ama kimi zaman da onu mutlu, neşeli ve canlı görebiliyor çevresindekiler. Leopar Şapka olayındaki gibi.
Metnin dili, dağınıklığı, parçalı hali bence Fanny'nin ruh durumunu güzel yansıtmış. Kendi böyle hissederken çevresine de böyle hissettiriyor. Duygusal açıdan onun için zor olduğu kadar çevresi içinde zor bir durum. Çocukluk arkadaşının gözünden okumak da bize bunu anlatıyor. Onu ne kadar hayatta tutmaya çalışsa da hayatın içine çekmeye uğraşsa da istediği gibi bir sonuç alamıyor.
Booker Book Club aracılığıyla okuduğum kitabın toplantısını da sonradan izledim. Orada aslında yazarın kendi yasını okuduğumuzu öğrendim. Yazarın kız kardeşi çocukluğundan beri mental sorunlarla uğraşan biri. Yazar çocukluğundan beri ona bakıcılık ettiğini, onu gözlemlediğini, anlamaya çalıştığından bahsetmiş röpartajlarda. Ne yaparsa yapsın hayatta tutamıyor onu. Yasını, yaşadıklarını erkek anlatıcı üzerinden bu metne döküyor.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.