Marksizmin kurucularının, dini salt teolojik bir inanç sistemi olarak değil, doğrudan doğruya sınıflı toplumların yarattığı yabancılaşmanın ve maddi acıların ideolojik bir yansıması olarak ele aldığı temel metinlerin derlemesidir. "Din, ezilen yaratığın iç çekişidir, kalpsiz bir dünyanın kalbidir..." tespitiyle, dinin sömürücü sınıflar elinde nasıl bir itaat aracına dönüştüğünü, aynı zamanda ezilenlerin çaresiz bir teselli arayışı olduğunu diyalektik bir derinlikle açıklar. Marx ve Engels, dinle mücadelenin kaba bir ateizm propagandasıyla değil, dini üreten o çarpık toplumsal koşulların (kapitalizmin) ortadan kaldırılmasıyla mümkün olacağını kanıtlar. Gericilikle savaşırken kitlelerin inanç dünyasını anlamak ve doğru bir ideolojik hat kurmak isteyen devrimciler için aşılmaz bir başvuru kaynağıdır.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.