Edebiyatın estetik yönünü her şeyin üzerinde tutan Nabokov'un, Rus gerçekçiliğinin kurucularından Gogol'ü tamamen biçimci ve psikolojik bir yaklaşımla ele aldığı tartışmalı ama edebi lezzeti yüksek bir incelemedir. Nabokov, Gogol'ün eserlerindeki o muazzam toplumsal eleştiriyi, Çarlık Rusya'sının feodal çürümüşlüğünü hedef alan "Ölü Canlar" ve "Müfettiş"teki sınıfsal hicvi kasıtlı olarak görmezden gelip, işi salt bir dil oyununa ve bireysel dehalara indirgemeye çalışır. Bu burjuva estetikçiliğine ve anti-sosyolojik tutuma katılmak mümkün olmasa da, Gogol'ün metinlerindeki o irrasyonel, absürt ve fantastik dokuyu analiz edişindeki edebi zekası yadsınamaz. Biçim ve içerik diyalektiğinde biçimi putlaştıran bir aydının kaleminden çıkmasına rağmen, Gogol'ün o çok katmanlı edebi evrenine farklı ve kışkırtıcı bir pencere açar.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.