Yol yürür, zafer bekler.
Işığın Savaşçısının Elkitabı , 
Paulo Coelho ’nun yazarlık çizgisini oldukça net hissettiriyor. 
Simyacı ’yla benzer olarak burada aynı erdem, maneviyat ve iç yolculuk temasının devam ettiği fark edilse de bu kitapta mistik ton biraz geri çekilip insanın gündelik mücadeleleri ve iç çatışmaları öne çıkıyor. Bu yüzden kitap büyük bir hikâye anlatmaktan çok, hayatın farklı dönemlerine düşülmüş kısa notlar gibi ilerliyor.
Metnin güçlü tarafı, ideal bir insan modeli dayatmaması. “Işığın savaşçısı” kusursuz biri değil; hata yapan, geri çekilen ama "hareketi" bırakmayan biri (Bana gore kitabın en güzel mesajı bu). Bu yüzden okurken insan kendinden parçalar buluyor. Metin de roman akışından çok, düşünce arasında kısa duraklar yaratan cümlelerle ilerliyor; altı çizilecek çok satır var.
Benim aldığım ana duygu şu: Hayatta yaşadığımız dönemler sandığımız kadar nihai değil. O an yaşanan şey hayatın karakteri değil, sadece bir evresi. Bu yüzden kitap hedefe değil, yolculuğa ve dönüşüme odaklanıyor. Kimine göre çok evrensel ve ilham verici, kimine göre fazla idealist olabilir; ama Coelho’nun metni zaten kesin cevaplardan çok semboller ve metaforlarla çalışıyor. Bu yüzden herkes okurken kendi anlamını buluyor.
Işığın Savaşçısının Elkitabı , Paulo Coelho ’nun yazarlık çizgisini oldukça net hissettiriyor. Simyacı ’yla benzer olarak burada aynı erdem, maneviyat ve iç yolculuk temasının devam ettiği fark edilse de bu kitapta mistik ton biraz geri çekilip insanın gündelik mücadeleleri ve iç çatışmaları öne çıkıyor. Bu yüzden kitap büyük bir hikâye anlatmaktan çok, hayatın farklı dönemlerine düşülmüş kısa notlar gibi ilerliyor.
Metnin güçlü tarafı, ideal bir insan modeli dayatmaması. “Işığın savaşçısı” kusursuz biri değil; hata yapan, geri çekilen ama "hareketi" bırakmayan biri (Bana gore kitabın en güzel mesajı bu). Bu yüzden okurken insan kendinden parçalar buluyor. Metin de roman akışından çok, düşünce arasında kısa duraklar yaratan cümlelerle ilerliyor; altı çizilecek çok satır var.
Benim aldığım ana duygu şu: Hayatta yaşadığımız dönemler sandığımız kadar nihai değil. O an yaşanan şey hayatın karakteri değil, sadece bir evresi. Bu yüzden kitap hedefe değil, yolculuğa ve dönüşüme odaklanıyor. Kimine göre çok evrensel ve ilham verici, kimine göre fazla idealist olabilir; ama Coelho’nun metni zaten kesin cevaplardan çok semboller ve metaforlarla çalışıyor. Bu yüzden herkes okurken kendi anlamını buluyor.·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.