Uğultulu Tepeler'in sert ve acımasız rüzgârlarının aksine, bitirdiğimde arkasında derin bir sessizlik bıraktı...
Bu kitaba bir aşk hikayesi beklentisiyle başlarsanız büyük bir yanılgıya düşersiniz. Ve yüksek ihtimalle okurken yer yer sıkılırsınız da. (Kimse beni Heathcliff ve Catherine'in yaşadıklarının aşk olduğuna inandıramaz...)
Çünkü bence Uğultulu Tepeler takıntının, nefretin ve öfkenin iç içe geçmiş hâli gibi. Sevginin doğru, sağlıklı bir tonunu okuduğumu sanmıyorum hiçbir karakterde. Özellikle de Heathcliff... Tüm kitap boyunca ona sinirlenecek ama okumayı da bırakamayacaksınız. Çünkü bir noktadan sonra bu kadar vicdansız, sert ve resmen saf kötü birinin varlığına hem şaşırıp hem de yaşayacağı sonu merak ediyorsunuz.
Uğultulu Tepeler size sıcacık hissettirmekten ziyade, sizi renklerden yoksun büyük bir griliğe hapseden ve oldukça da sarsan bir hikâye. Mutlaka okumalısınız.
·
85 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.