Bu kitabı bitirdiğimde uzun süre elimde tutup kapağına baktım. Çünkü okuduklarım sadece bir kurgu değildi; insan doğasına tutulmuş acımasız bir aynaydı. Leziz Kadavralar midemi bulandırdı ama aynı zamanda zihnimi inanılmaz derecede açtı. Rahatsız edici olması kitabın en güçlü yanı.
Romanda bir virüs nedeniyle hayvan eti tüketimi yasaklanıyor ve insanlık çözümü özel yetiştirilen insanların etini tüketmekte buluyor. İnsan eti artık ürün olarak adlandırılıyor, insanlar baş diye sınıflandırılıyor. Sistem o kadar kurumsallaşmış ki mezbahalar üretim çiftlikleri kalite kontrol süreçleri var. Ana karakter Marcos bir insan mezbahasında çalışıyor. Günlük hayatın sıradanlığı ile yapılan işin korkunçluğu arasındaki tezat, kitabın en çarpıcı tarafı. En çok etkilendiğim şey yazarın dili oldu. Anlatım bilinçli olarak duygusuz. Sanki bir endüstri raporu okuyor gibisiniz. Bu mesafe vahşeti daha da sert hissettiriyor. Eğer duygusal bir anlatım olsaydı belki etkisi azalırdı. Ama burada sistem normalleşmiş. Ve asıl korkutucu olan bu.
·
214 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Mezbahaya gidecek kişiler açık bir seçim töreniyle belirlenmiyor zaten en rahatsız edici tarafı da bu sistem toplumdan tamamen koparılmış ve insan olarak görülmemeye başlanmış bireyleri kullanıyor yani hukuki statüsü silinmiş kimliği yok sayılmış insanlar baş kategorisine dahil ediliyor süreç o kadar bürokratik ve normalleştirilmiş ki kimse bunun bir cinayet düzeni olduğunu sorgulamıyor leziz kadavralar aslında tam da bunu gösteriyor bir şeyi sistemleştirirseniz insanlar zamanla onu ahlaki açıdan düşünmeyi bırakabiliyor