Bitirdiğimde nihayet bitti dedim bir an hiç sonu gelmeyecek diye düşündüm. Bir gençlik kitabı için 720 sayfaya gerek var mıydı hiç sanmıyorum. Öncelikle konusundan biraz bahsedeyim.
Shannon okulunda uğradığı zorbalıklar nedeniyle okul değiştirir ve burada da Johnny ile talihsiz bir tanışma gerçekleşir. Johnny ise gelecek vadeden, popüler, iyi bir ragbi oyuncusudur. İkilinin tanışmasıyla aralarında geçenleri okuyoruz.
Dediğim gibi 720 sayfa fazlasıyla uzatılmış gibi. Kitapta sürekli gerçekleşen birkaç olay birkaç durum vardı ve neredeyse her 100 sayfada bir kendini tekrar ediyordu. Sürekli aynı şeyler yaşanıp duruyor ve bir sonuca da bağlanmıyor. Hep aynı muhabbetler ve yine aynı tekrarlar. İlk başları ve sonları akıcı ilerledi diyebilirim. Ortasında ise aynı döngü vardı. Özellikle 500 sonrası güzel gibiydi.
Karakterlerin de birbirinden ilk sahneden itibaren etkilenmesi hiç gerçekçi değildi. Bu kadar uzun kitapta karakter duygularının yavaş gelişmesini beklerdim. Böylece daha gerçekçi ve etkileyici olabilirdi. Karakterlerin ilk andan hoşlantı duymaları bahsettiğim tekrarların nedenlerinden biri. Farklı bir şey yoktu çünkü.
Johnny nin yaş takıntısı da çok abartı geldi. Aralarında 1-2 yaş fark varken sanki çok daha fazlaymış gibi davranıyordu. Ama sanırım bu yaşadıkları yer olan İrlandadan kaynaklı.
500lü sayfalardan sonra Shannon ve Johnny nin arasındaki ilişkinin daha da güçlendiğini hissettim. İkisi de birbirinden ayrı durmaya çalışıyor ama hiçbir şekilde bunu başaramıyorlardı.
Johnny ve Gibsie nin arkadaşlığı da güzeldi. Ve ragbi oyuncularının bu süreçlerini de okumak güzeldi. Çalışmaları, emekleri, maçları, hayalleri..
Sonu beklemediğim kadar heyecanlı bitti ve son sayfaların beni etkilemesi nedeniyle kitabı daha da sevdiğimi söyleyebilirim. Saydığım birkaç durum dışında kitap güzeldi gerçekten. Karakterleri de çok sevdim. Devamını da merak ettiğimden dolayı dayanamayıp ikinci kitaba da biraz göz attım. Şu an değil ama devam kitaplarını okumak istiyorum.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.