Elif Şafak kitaplarını her zaman severek okurum ama On Dakika Otuz Sekiz Saniye bende başka bir yerde duruyor. Belki kurgu ama içindeki insanlar fazlasıyla gerçek. Bu toplumun görmezden geldiği, kirli saydığı ama aslında en çok sevebilecek en çok sadık olabilecek insanları. Sinan , Nalan, Hümeyra, Cemile, Zeynep ve Tekila Leyla’nın sadece kendileri olabilmek için bile dışlanmaları.Hepsini okurken içimde aynı cümle dönüp durdu.Her şey farklı olabilirdi. Belki de beni en çok etkileyen şey buydu dünyanın sürekli yanlış insanları merkez yapması ve doğru olabilecek insanları kenara itmesi
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.