Beyaz Geceler
insanın kalbine sessizce dokunan bir yalnızlık hikâyesi.burada mutlu bir son vaat etmiyor; sadece insan kalbinin ne kadar derin ve savunmasız olduğunu hatırlatıyor. Kitap bittiğinde bir hüzün kalıyor geriye—yüksek sesli değil, sessiz, ağır ve uzun süre dağılmayan bir hüzün.
Beyaz Geceler, insanın “yaşanabilirdi” dediği ihtimallerin romanı. Ve belki de bu yüzden bu kadar incitici…
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.