KİTAP Yorumu ve özeti1000Kitap
Bu kitapta anlatıcı, doğrudan erkek karakterin ağzından konuşuyor. Hikâyeyi onun zihninden dinliyoruz. Zaten kendisi de “Ben kötü bir adamım.” diyerek başlıyor anlatmaya. Başından itibaren okuru hem rahatsız eden hem de içine çeken bir dürüstlüğü var.
Sebastian Lindstrom, duygusuzlukla yaşayan bir adam. Bu sadece karakter özelliği değil, adeta hastalık seviyesinde bir durum. Çocukluğunda bu yönü yüzünden çok acı çekmiş; babası onu sürekli “normalleştirmeye” çalışmış, ama bu sadece bastırılmış öfkesini büyütmüş.
Bir gün, hayatına Camille adında bir kadın giriyor — aslında bu karşılaşma tamamen tesadüfi değil. Camille, erkek arkadaşının patronu olan Sebastian’la bir iş partisinde tanışıyor. Kadın bir öğretmen; doğayı, botanik bilimini, çiçekleri çok seven, sade bir karakter. Partiye sevgilisine eşlik etmek için geliyor ama o gece Sebastian için her şey değişiyor.
Kadını gördüğü anda içinde takıntı derecesinde bir sahiplenme hissi doğuyor. Camille’in erkek arkadaşından bile kıskanıyor onu ve kafasında karanlık bir plan kuruyor: Kadının sadece kendisine ait olmasını istiyor.
Camille’e çok kibar davranıyor, dans ediyorlar, aralarında ilk o temas kuruluyor. Kadının doğaya ilgisini fark edince, onu kandırmak için Amazonlar’a araştırma gezisi bahanesiyle sahte bir proje düzenliyor. Kadın, hayalini gerçekleştireceğini düşünerek hazırlanıyor, işini ayarlıyor, erkek arkadaşına veda ediyor ve yola çıkıyor.
Ama bu bir araştırma yolculuğu değil; bir kaçırılma hikayesi.
Otobüste karşısına yine Sebastian çıkıyor ve oradan itibaren Camille’in hayatı tamamen değişiyor.
Kadın, büyük bir malikaneye hapsediliyor. Evde dev bir kütüphane, istediği her şey var ama o bir mahkûm. Evin her yerinde kamera ve ses kayıt cihazları bulunuyor. En rahatsız edici taraflardan biri, Sebastian’ın onu sürekli çıplak olmaya zorlaması — bu, karakterin kontrol takıntısının fiziksel bir yansıması aslında.
Aralarında gergin bir güç savaşı başlıyor. Restleşmeler, iddialar, manipülasyonlar… Camille hem korkuyor hem de anlam veremediği bir çekim hissediyor. Yavaş yavaş bir çeşit Stockholm sendromu yaşamaya başlıyor; onu kaçıran adama karşı karmaşık bir bağ geliştiriyor.
Sebastian’ın babası bir gün eve geliyor ve oğlunun yaptıklarını görünce şok oluyor. Onu bu saplantıdan vazgeçirmeye çalışıyor ama Sebastian “Artık çok geç.” diyor. Planı açıkça şu:
Kadının Amazon’da öldüğü izlenimini yaratmak ve onu tamamen kendi dünyasında tutmak.
Ama işler planlandığı gibi gitmiyor. Kadının öğrencilerinden biri, öğretmenlerinin yazdığı mesajların tuhaf olduğunu fark ediyor. Sesli görüşmemesi, cümle tarzının değişmesi derken şüphe büyüyor. Camille’in erkek arkadaşı da sonunda bir şeylerin yolunda gitmediğini anlıyor.
Bu sırada Camille’in eski sevgilisi, zaten onu defalarca aldatmış biri. Yani dış dünyada onu bekleyen sevgi de sahte.
Sebastian sonunda kadını bırakmaya karar veriyor. “Eğer gerçekten bana aitse, geri döner.” diye düşünüyor. Ve tam polis evi aramaya geldiğinde Camille çoktan geri dönmüş oluyor.
Bir süre sonra eski erkek arkadaşı Camille’e evlenme teklif ediyor ama kadın bunu reddediyor. Reddettiği anda işler karışıyor; erkek saldırganlaşıyor ve onu yine Sebastian kurtarıyor.
Bu noktadan sonra ilişkileri farklı bir düzeye geçiyor: artık korku değil, temkinli bir sevgi hâkim. İkisi de yaşadıkları travmanın farkında ama buna rağmen birbirlerinden kopamıyorlar.
Ve hikâye, karanlığın içinden çıkan garip ama tutkulu bir mutlu sonla bitiyor
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.