Bazı kitaplar bilgi verir…
Bazı kitaplar insanı susturur.
Bu kitap ikinci türden.
“Ey Oğul”u okurken şunu fark ettim: Aslında ben bilgi peşinde koşarken kendimi ihmal etmişim. Gazâlî bana ilim öğretmedi… beni bana gösterdi.
Kitap ince ama etkisi ağır. Bir oturuşta bitiyor ama insanın içini bir süre bırakmıyor. Özellikle şu mesaj tokat gibi:
“İlim öğrenmek kolaydır, zor olan onunla amel etmektir.”
Kendime şu soruyu sordum:
Ben gerçekten bildiklerimi yaşıyor muyum, yoksa sadece biliyor muyum?
Gazâlî burada bir hocadan çok bir baba gibi konuşuyor. Yargılamıyor ama kaçacak yer de bırakmıyor. Dünya sevgisini, gösterişi, boş ilmi öyle sade bir dille anlatıyor ki insan “bu benim” diyor.
Bu kitap bir motivasyon kitabı değil.
Bir silkelenme kitabı.
Eğer çok okuduğunu düşünüyor ama iç huzuru bulamıyorsan…
Eğer bilgin arttıkça kalbin hafiflemiyorsa…
Belki de bu kitap sana da “Ey oğul…” diye sesleniyordur.
Kısa ama ağır.
Basit ama sarsıcı.
Benim için tekrar tekrar okunacak bir eser oldu.
İmam Gazali 
Ey Oğul 
Arvas
İmam Gazali Ey Oğul Arvas
·
146 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.