Müşahedat Üzerine Fikirlerim
Ahmet Mithat Efendi'nin "natüralist" tarzda roman yazacağını kararlaştırmasıyla başlayan bir kitap. Konusu ise günümüzde bile ilgi çekecek durumda, yazıldığı dönemde ne kadar çok garipsenmiştir ve ilgi çekmiştir tahmin edemiyorum.
Ana karakter Ahmet Mithat Efendi bu kitapta. Bir roman yazmaya karar veriyor ve diğer ana karakterlerden olan Agavni ve Siranuş ile tanışıyor. Bu kızların yaşadıkları olayları bizlere anlatırken onların yaşanmışlıklarını kitaba dönüştürme macerasına da değiniyor. Yani kitap içinde kitap yazılıyor ama ana konu kitap yazma süreci olmuyor daha çok bir yazar kitabı veya romanı nasıl süreçlerle oluşturur kısmına odaklanıyor.
Kitabın yarısına kadar sıkılarak okuduğumu söylemeliyim karakterlere ısınamadım bir türlü. Daha sonra karakterlerin geçmişleri aydınlatılınca az da olsa bağ kurabildim. Ahmet Mithat Efendi'den okuduğum diğer kitaplarda hiç sıkılmamıştım. Bu kitapta da illaki sürükleyiciliğin olduğu yer vardır diye okumaya devam ettim. Gerçekten varmış yarıyı geçtikten sonra olayların kızışması ve derinleşmesi kitabı bitirmem için gerekli enerjiyi bana verdi. Beklenmeyen bir sonla bitmesi de cabası.
Dil olarak biraz ağır olduğunu söylemeliyim. Arapça, Farsça ve Fransızca kökenleri kelimelerin çokca kullanılması beni okurken yordu açıkcası.
Sakin bir kafayla okunursa özellikle Seyyid Muhammed Numan ve Ahmet Mithat Efendi'nin yaptığı konuşmalarda üstüne durulabilecek, düşünülebilecek soruların ve lafların olduğu görülebilir.
Kitap bana göre okunması şart değil fakat 1800'lerin istanbulunu merak eden, yazma sürecinde bir yazar nasıl gözlemler yapmalı öğrenmek isteyen, Ahmet Mithat Efendi külliyatından zevk alan kişiler okuyabilir.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.