Merhaba kitap dostlarım
Bir serinin daha son sayfasını kapatmanın o tatlı hüznü içindeyim…Karakterlerle kurduğum bağ,yaşanan her kırılma ve her yüzleşme hâlâ zihnimde.Bazı hikâyeler bitse de etkisi uzun süre kalıyor ya,işte bu seri tam olarak öyleydi.
Sezin bu kitapta benim için bambaşka bir noktaya ulaştı.Gürültüsüz ama sarsılmaz duruşu,karanlığın tam ortasında bile “temiz” kalabilmesi hikâyenin en güçlü yanlarından biriydi.Onun gücü bağırmıyor,sessizce hissediliyordu…ve belki de bu yüzden bu kadar etkileyiciydi.Turan Alp ise finalde artık maskesiz.Acısını,öfkesini,içindeki karanlığı saklamayan bir hâli var.Onu bu kadar açık,bu kadar savunmasız görmek zaman zaman zorlayıcıydı ama bir o kadar da gerçekti. İntikam duygusunun insanı nasıl dönüştürdüğünü okumak hikâyeye ağırlık katmış ve o ağırlık da kitabı daha çarpıcı yapmış.
Final kitabı olmanın sorumluluğunu taşıyan bir son olmuş bence.Duyguyu abartmadan,dramı zorlamadan ama eksiltmeden ilerliyor.Aksiyon ve içsel çatışmalar dengeli bir şekilde işlenmiş. Kolay bir son değildi ama karakterlere yakışan, içime sinen bir veda oldu.Veda etmek zor ama iyi ki okudum dediğim serilerden biri oldu.Siz de okudunuz mu,yoksa listenize eklemeyi düşünüyor musunuz?