Merhaba kitap sever dostlarım.
Geçmişin hayaletleriyle yüzleşmeye hazırsanız, bu kapıdan içeri girin. Ama dikkat edin; içerideki hava biraz ağır ve loş...
10 adet öykü'den oluşan bir kitap korkunç değil ama rahatsız edici.
Kitap boyunca gerilim yüksek sesle bağırmıyor; aksine fısıldıyor. Ve o fısıltı insanın zihnine yerleşip kolay kolay çıkmıyor.
Mekân tasvirleri kasvetli bir film sahnesi gibi; loş odalar, geçmişin izleri ve üzeri örtülmüş travmalar…
Talip öyküsü hariç diğer 9 öylüyü sevdim. Her şeyi yakmaktan keyif falan adam, Elalem ne der diye konuşan iç sesin et'e kemiğe bürünerek canavarlaşması, kasabada yaşayıp gelen yazlıkçılara yaranabilmek için akıl almaz yollara başvuran bayram efendi, kitabın adı olan kuru bebek tüyler ürpertici bir öykü başlı başına bir roman konusu, insanı iyileştiren ve güzelleştiren yeşil böcek Çimen ve daha birçok akıl dışı, gerçeküstü ya da mantık sınırlarını aşan öyküler var.
Her bir öyküde, o "üzeri örtülmüş travmaların" ucundan çekilen bir iplik var. İplik çekildikçe, karakterlerin iç dünyasındaki o karanlık labirentlerde kayboluyorsunuz.
Her öykü bitiminde zihninizde kalan imge, kitabın kapağındaki o ürpertici ama bir o kadar da merak uyandırıcı figür gibi asılı kalıyor.
Alışılmış türdeki öykülerden daha farklı şeyler okumak isteteyen arkadaşlarıma tavsiye ederim. Yeni kitaplarla buluşmak dileğiyle Sevgiler.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.