Yeşil Peri Gecesi, görünmeyen yaraların, bastırılmış duyguların ve geçmişle hesaplaşmanın romanı. Kapak Kızı ile başlayan üçlemenin ikinci kitabı olan bu eser, ilk romandaki sessiz kırılmaları daha karanlık, daha sert bir zemine taşır. Eğer Kapak Kızı bir suskunluk hikâyesiyse, Yeşil Peri Gecesi bu suskunluğun içten içe çürümeye başladığı noktadır.
Romanın merkezinde yalnızlık vardır; ama bu yalnızlık romantize edilmez. Ayfer Tunç, karakterlerini acındırmaz, yüceltmez; oldukları hâliyle, eksikleriyle ve zaaflarıyla bırakır okurun önüne. Alkol, gece, pişmanlık ve hatırlamak istemenen anılar roman boyunca bir kaçış değil, bir yüzleşme aracına dönüşür. “Yeşil peri”, tam da bu yüzden hem sarhoşluk hem de gerçeklikle acı bir temas anlamı taşır.
Tunç’un dili bu romanda daha karanlık ve daha yoğundur. Cümleler okuru sarsmaz; yavaş yavaş içine çeker. Büyük olaylardan çok, insanın kendi içindeki çözülüşünü anlatır. Modern hayatın içindeki başarısızlık hissi, tutunamama ve değersizlik duygusu son derece sahici bir biçimde işlenir.
Yeşil Peri Gecesi, rahat okunacak bir roman değildir; ama tam da bu yüzden etkilidir. Bitirdiğinizde karakterleri sevmezsiniz belki, ama anlattıkları size fazlasıyla tanıdık gelir. Üçlemenin en karanlık ama en derin kitabı olarak, Ayfer Tunç edebiyatının güçlü duraklarından biridir.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.