Benim gözümden bu roman, yoksulluktan çok sevgisizliğin insan ruhunda açtığı yarayı anlatıyor; José Mauro de Vasconcelos Zezé’nin çocuk kalbine öyle bir yalnızlık yüklemiş ki, onu okurken hem korumak istedim hem de içimdeki kırılgan yanla yüzleştim. Şeker portakalı fidanı bana göre bir hayal değil, sevgiye tutunma çabasıydı; kitap bittiğinde geriye şu düşünce kaldı: Bir çocuğun kaderini değiştirmek bazen sadece şefkatli bir kalbe bakar.
·
258 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.