Her masal tatlı rüyalarla uyutmaz, kimisi de uyandırmaya çalışır1000Kitap
Bir gün herkes Alice olur. Ve o gün şunu fark eder; Harikalar Diyarı hiç gitmemiştir.
Alice Harikalar Diyarında masalın büyüsünü değil zamanın ve kaybın trajedisini anlatıyor aslında.
Alice'in evreninde anlattığı, yalnızca bir çocuk masalının sonu değil; masumiyetin geri dönülmezliğine dair bir iç çekiş gibi...
Masalın sonuna yaklaşmak, insanın kendi çocukluğundan uzaklaşmasına benzer.
“Düş gücünün kuyuları kurur” ifadesi beni oldukça etkiledi. Hayal gücünün sınırsız olmadığını bir kez daha hatırlattı. Zaman ilerledikçe insanın çocukluğunda baktığı sonsuzluk hissini; odalarda, okullarda, ofislerde bir hücrenin sınırları içine sıkıştırdı.
Masalcının “bir dahaki sefere” demesi ise çok insani çünkü hep erteleriz... Hepimiz bir şeyleri “sonraya saklayarak” kaybederiz. Tam da bu sebepten bazı masalların devamı gerçekten gelmez.
Alice sadece bir masal kahramanı değil,
geçip giden zamanın içinde yakalanmaya çalışılan bir andır. Masal bittiğinde Alice büyür, masalcının sesi kısılır. Dinleyen ise ilk kez şunu fark eder:
Masallar bitmiyor sadece biz büyürüz.
Masalların en tehlikelisi mutlu bitenlerdir. Çünkü kimse büyümeyi anlatmaz.
Sizin için büyümek ne zaman başladı?
Alice Harikalar Diyarında
# 
Lewis Carroll
instagram.com/p/DVHFZs2DEVQ/?...
Şimşek gibi atıldı Buyurgan Birinci Emretti: "Masal başlasın!" Sakin bir sesle belirtti dileğini İkinci:
"Masalın içinde saçmalık olmasın!" Daha bir dakika bile olmamıştı ki araya girdi Üçüncü ansızın.
İşte, düşlerindeki sessizlik, Çöktü birden havaya İlerliyor masalımızdaki çocuk
Bu yeni ve olağanüstü harikalar diyarında, Kuşlarla ve hayvanlarla dostça konuşuyor Pek azı inansa da doğruluğuna."
*
Şapkacı tekrar Alice'e dönerek, "Bilmecenin yanıtını bulabildin mi?" diye sordu.
"Hayır, bulmaktan vazgeçtim. Yanıtı nedir?" dedi Alice.
"En ufak bir fikrim yok," dedi Şapkacı.
"Benim de," diye araya girdi Mart Tavşanı.
Alice bıkkınlıkla iç çekti. "Sanırım zamanınızı yanıtı olmayan bilmeceler sormak yerine daha yararlı işler yaparak harcamalısınız," dedi.
"Eğer sen de Zaman'ı benim kadar iyi bilseydin," dedi Şapkacı, "onu boşa harcamak gibi laflar etmezdin. Zamanı asıl boşa harcayan o."
"Ne demek istediğinizi anlayamadım," diye karşılık ver di Alice.
"Tabii ki anlamazsın!" dedi Şapkacı başını karşısındaki ni küçümsercesine sallayarak. "Bahse girerim sen Zamanla
konuşmamışsındır bile!"
*
"İnsanın büyüyüp küçülmediği, farelerden ve tavşanlardan emir almadığı evinde olması çok daha güzel," diye düşündü zavallı Alice, "keşke o tavşan deliğine girmeseydim -ancak - ancak yine de bu çok tuhaf, yani böyle bir yaşam! Acaba bana ne oldu! Okuduğum masallarda anlatılanların hiçbir zaman gerçekleşmeyeceğini düşünürdüm, ancak şimdi bir masalın tam ortasındayım! Benim hakkımda yazılmış bir kitap olmalı, kesinlikle olmalı! Büyüdüğümde ben de bir tane yazacağım - gerçi zaten büyüğüm," dedi ve üzgün bir sesle ekledi: "En azından burada daha fazla büyüyecek yer yok."
*
"İnsanın büyüyüp küçülmediği, farelerden ve tavşan- lardan emir almadığı evinde olması çok daha güzel," diye düşündü zavallı Alice, "keşke o tavşan deliğine girmeseydim - ancak - ancak yine de bu çok tuhaf, yani böyle bir yasam! Acaba bana ne oldu! Okuduğum masallarda anlatılanların hiçbir zaman gerçekleşmeyeceğini düşünürdüm, ancak şimdi bir masalın tam ortasındayım! Benim hakkımda yazılmış bir kitap olmalı, kesinlikle olmalı! Büyüdüğümde ben de bir tane yazacağım - gerçi zaten büyüğüm," dedi ve üzgün bir sesle ekledi: "En azından burada daha fazla büyüyecek yer yok."
*
Ama ben delilerin arasina karışmak istemiyorum," dedi Alice.
"Başka çaren yok," dedi Kedi, "buradaki herkes delidir. Ben deliyim. Sen delisin."
"Benim deli olduğumu nerden biliyorsun?" diye sordu Alice.
"Deli olmalısın," dedi Kedi, "yoksa buraya gelmezdin."
Alice, orada bulunmasının deli olduğu anlamına geldiğini sanmıyordu, yine de devam etti:
"Peki kendinin deli oldu-ğunu nereden biliyorsun?"
*
Bu sabah kalktığımda ben aynı Alice miydim? Yanlış anımsamıyorsam kendimi biraz farklı hissediyordum. Fakat eğer aynı değilsem, o zaman sıradaki soru 'Öyleyse ben kimim?' olmalı.
"Ah, bu çok büyük bir bilmece!"
*
Masalın sonuna yaklaşırken
Düş gücünün kuyuları kurur; Sonraya saklamak için masalın gerisini,
Gittikçe zayıflar masalcının sesi:
"Devamı bir dahaki sefere..." "Bir dahaki sefere!"
Ve mutlu seslerin yerini alır gözyaşları
Alice Harikalar Diyarında
# Lewis Carroll
instagram.com/p/DVHFZs2DEVQ/?...
Şimşek gibi atıldı Buyurgan Birinci Emretti: "Masal başlasın!" Sakin bir sesle belirtti dileğini İkinci:
"Masalın içinde saçmalık olmasın!" Daha bir dakika bile olmamıştı ki araya girdi Üçüncü ansızın.
İşte, düşlerindeki sessizlik, Çöktü birden havaya İlerliyor masalımızdaki çocuk
Bu yeni ve olağanüstü harikalar diyarında, Kuşlarla ve hayvanlarla dostça konuşuyor Pek azı inansa da doğruluğuna."
*
Şapkacı tekrar Alice'e dönerek, "Bilmecenin yanıtını bulabildin mi?" diye sordu.
"Hayır, bulmaktan vazgeçtim. Yanıtı nedir?" dedi Alice.
"En ufak bir fikrim yok," dedi Şapkacı.
"Benim de," diye araya girdi Mart Tavşanı.
Alice bıkkınlıkla iç çekti. "Sanırım zamanınızı yanıtı olmayan bilmeceler sormak yerine daha yararlı işler yaparak harcamalısınız," dedi.
"Eğer sen de Zaman'ı benim kadar iyi bilseydin," dedi Şapkacı, "onu boşa harcamak gibi laflar etmezdin. Zamanı asıl boşa harcayan o."
"Ne demek istediğinizi anlayamadım," diye karşılık ver di Alice.
"Tabii ki anlamazsın!" dedi Şapkacı başını karşısındaki ni küçümsercesine sallayarak. "Bahse girerim sen Zamanla
konuşmamışsındır bile!"
*
"İnsanın büyüyüp küçülmediği, farelerden ve tavşanlardan emir almadığı evinde olması çok daha güzel," diye düşündü zavallı Alice, "keşke o tavşan deliğine girmeseydim -ancak - ancak yine de bu çok tuhaf, yani böyle bir yaşam! Acaba bana ne oldu! Okuduğum masallarda anlatılanların hiçbir zaman gerçekleşmeyeceğini düşünürdüm, ancak şimdi bir masalın tam ortasındayım! Benim hakkımda yazılmış bir kitap olmalı, kesinlikle olmalı! Büyüdüğümde ben de bir tane yazacağım - gerçi zaten büyüğüm," dedi ve üzgün bir sesle ekledi: "En azından burada daha fazla büyüyecek yer yok."
*
"İnsanın büyüyüp küçülmediği, farelerden ve tavşan- lardan emir almadığı evinde olması çok daha güzel," diye düşündü zavallı Alice, "keşke o tavşan deliğine girmeseydim - ancak - ancak yine de bu çok tuhaf, yani böyle bir yasam! Acaba bana ne oldu! Okuduğum masallarda anlatılanların hiçbir zaman gerçekleşmeyeceğini düşünürdüm, ancak şimdi bir masalın tam ortasındayım! Benim hakkımda yazılmış bir kitap olmalı, kesinlikle olmalı! Büyüdüğümde ben de bir tane yazacağım - gerçi zaten büyüğüm," dedi ve üzgün bir sesle ekledi: "En azından burada daha fazla büyüyecek yer yok."
*
Ama ben delilerin arasina karışmak istemiyorum," dedi Alice.
"Başka çaren yok," dedi Kedi, "buradaki herkes delidir. Ben deliyim. Sen delisin."
"Benim deli olduğumu nerden biliyorsun?" diye sordu Alice.
"Deli olmalısın," dedi Kedi, "yoksa buraya gelmezdin."
Alice, orada bulunmasının deli olduğu anlamına geldiğini sanmıyordu, yine de devam etti:
"Peki kendinin deli oldu-ğunu nereden biliyorsun?"
*
Bu sabah kalktığımda ben aynı Alice miydim? Yanlış anımsamıyorsam kendimi biraz farklı hissediyordum. Fakat eğer aynı değilsem, o zaman sıradaki soru 'Öyleyse ben kimim?' olmalı.
"Ah, bu çok büyük bir bilmece!"
*
Masalın sonuna yaklaşırken
Düş gücünün kuyuları kurur; Sonraya saklamak için masalın gerisini,
Gittikçe zayıflar masalcının sesi:
"Devamı bir dahaki sefere..." "Bir dahaki sefere!"
Ve mutlu seslerin yerini alır gözyaşları·
125 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.