”Yerin dibine geçsin böyle dünya…”
Yine şaşırtmadı beni sevgili Orhan Kemal. 18 ayrı hikâyeden oluşan,kısa ama tesiri fazla birbirinden hüzünlü hayatlar…Okul hayatını yarıda bırakıp çalışmak zorunda kalan çocuklar,sırılsıklam gecelerde altları delik postallarla evine ekmek,çocuğuna bir çikolata götüremeyen babalar….
Zaten baba evinde ezilen kadınların bir de koca evinde ezilmeleri…
Yazar’ın diğer kitaplarında da olduğu gibi;toplumsal ayrımcılık,çocuk işçiliği,işçi hakları,çocuk istismarı ve kadının toplumda değersizleştirilmesini konu edinmiştir..
Hikâyelerin hepsi birbirinden hüzünlüydü fakat ;beni en derinden etkileyen ‘KIRMIZI MANTOLU KADIN’ oldu.
Üç beş kuruşun hatırı için dünyada çok az insan onun katlandığı şeylere katlanabilir!
—“Tok karnına namustan,şereften,insanlıktan,bahsetmek kolay! Karnımı doyurabilmek için insanlığımı harcıyorum, görmüyor musun?”
Keşke bütün dünya,dünyanın tüm insanları kalaylı kaplar gibi pırıl pırıl olabilsek! Gamdan,kederden,tasadan kurtulsak,yunsak,arınsak…!
Son olarak bana bu güzel yolculukta eşlik eden sevgili kitap dostum 
Nrgnbkn a sonsuz teşekkürler sunuyorum. Birlikte yine aynı satırlarda buluşmak dileğiyle…
Nrgnbkn a sonsuz teşekkürler sunuyorum. Birlikte yine aynı satırlarda buluşmak dileğiyle…
·
83 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
