Kars’ın bitmek bilmeyen kar yağışı altında; siyasetin, aşkın ve inancın birbirine karıştığı bir kapan... Orhan Pamuk’un "ilk ve son siyasi romanım" dediği Kar, edebi gücü ve sürükleyiciliğiyle yine hayran bırakan bir metinAncak üzerine düşününce, yazarın kendi koyduğu bir kuralın gölgesinde kaldığını hissettim.
Sonsöz kısmında; siyasi bir romanda haklı-haksız, iyi-kötü ayrımının kolayca yapılmaması gerektiğini savunuyor. Fakat aynı romanında bir tarafa fazlasıyla yüklenilirken, diğer tarafın adeta "güzellenmesi" bende bir taraflılık hissi uyandırdı. İyi ve kötü maalesef çok aleni bir şekilde önümüze servis edilmiş.
Oysa ki;
Romanda anlatılan zulüm ve yaptırımların kaynağı, belli bir görüş ya da o görüşü savunanlar değil, "gücün kendisi" üzerinden kurgulansaydı ortaya çok daha sarsıcı ve gerçek anlamda tarafsız bir eser çıkabilirdi. Güce sahip olanın kimliğinden bağımsız olarak, gücün doğurduğu o kaçınılmaz zulmü okusaydık daha farklı şeyler konuşuyor olabilirdik.
Yine de bu tartışmaya kapı açması bile romanın başarısını gösteriyor.
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.