Bu tabloda binlerce sır saklı…”
Tekvin, yalnızca bir tarih ve komplo romanı değil; Kabala’nın Hayat Ağacı metaforuyla insanın içsel yolculuğunu anlatan, yaratılışın katmanlarını sorgulatan bir eser.
Hakan karakteri, manevi kardeşi Melek'in bir gece aniden kaçırılmasıyla; kendini, geçmişin sırlarını çözmeye çalışırken, cinayetlerin, gizli konseylerin ve karanlık güçlerin ortasında buluyor.... Tüm yollar Osman Hamdi Bey’in “Tekvin” tablosuna çıkıyor.
Tekvin, Kur’an’daki yaratılış vurgusunu da satır aralarına taşıyor. “Biz her şeyi bir ölçü ile yarattık.” Yaratılış burada sadece başlangıç değil; saklanan sırların, inşa edilen kaderlerin ve korunan ya da kaybedilen kimliklerin hikâyesi.
Roman, tarihin derin katmanlarına da dokunuyor: Zeus Sunağı gibi taşınmış eserler, kültürel hafızamızın koparılan parçalarını hatırlatıyor; Osman Hamdi Bey’in eserleri koruma mücadelesi ise hafızayı savunmanın önemini gösteriyor.
Ayrıca Zurkarneyn; koruyan, rehberlik eden ve adaleti sağlayan bir kurtarıcı figür, insanın sınırları aşan, bilgiyi ve adaleti arayan yönünü sembolize ediyor vee romanın sonunda bu figürün kim olduğu ortaya çıkıyor. Tıpkı Kabala’da olduğu gibi, hakikat sembollerle saklanmış, sadece arayanın gözleriyle okunabiliyor.
Tekvin, bana şunu düşündürdü:
Gerçek bilgi ve yaratım, yalnızca ilahi değil; bilinçle, sembollerle ve tarihin hatırlattıklarıyla inşa edilir.
Vee bazı sırlar gerçekten açığa çıkmalı mı?
Arif Ergin’e, böyle derin ve düşündürücü bir roman kaleme aldığı için teşekkür ederim. Tekvin, hem ruhuma hem zihnime dokundu.
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.