Spoiler içerir
İlk kez 1890 yılında "lippincott's monthly magazine" dergisinde yayınlanmaya başlayan, sonrasında kitap haline getirilen oscar wildenin yayımlanmış tek romanıdır.
Zamanın “ahlaki ve ruhsal çürümenin zehirli kanıtı” gibi ağır eleştirilen alan roman oscar wildenin daha önceki cinsel tercihiyle ilgili olan açıklamalarından dolayı bir süre sansürlü şekilde yayınlanmıştır.
Oscar wilde antik yunan'da geçen hadrianus'la genç antinous'un aşkından ilham alarak yazmıştır kitabı.
Rivayete göre genç oğlan yaşlanmakta olan hadrianus için kendini nil nehrinin sularına bırakmıştır ve ömrünün geri kalanını genç sevgilisine armağan etmiştir, tıpkı yaşamın doriana sunduğu sonsuz gençlik gibi.
kitap esas karakter dorian ile dostları basil ve henry ' i anlatıyor. oscar wilde bu karakterler için: " basil hallward ben olduğumu sandığım kişidir; lord henry dünyanın ben sandığı kişidir; dorian ise benim olmak istediğim kişidir, belki başka bir çağda..." diye not düşmüştür.
Lord henrynin Doriana verdiği bir kitapla dorianın oldu kişiden sapıp bambaşka biri oluşunu ele alıyor.
Başta kitabın Basilin Doriana olan hayranlığını ele alacak sanmıştım ki bir yere kadar da böyleydi ama sonra Dorianın karakter değişimini daha doğrusu gelişimin ele aldı diyebiliriz. Bu gelişim çoğu insana yanlış gelebilir tabi.
Dorian Belkide Basilin yaptığı o tabloda bir daha henüz saf, kimseye kötülüğü dokunmamış, kimsenin hayatına eli değmemiş, güzelliği arkasına saklanan kötülükler yapan ve bu kötülüklerin farkında bile olmayan kendini bir daha göremeyeceğini bildiğinden aynada nefret duydu onu sevip ilham kaynağı olduğu adama.
Toplumu güzelin ,zenginin ve iyi giyimli birinin kusurlu ve suç işleyecilecek biri olmayacağını düşünür hep. Halbuki temiz bir kalp giysinin arkasında saklanmaya çalışmaz. Dorian ise temiz yüzünün arkasında çok şey sakladı. Kibri ve öfkesi kendindeyi belkide.
Bir diğer karakterimiz de Doryianın kadın versiyonu diye tanımladığım sibly var. Dorianın ona hayran oluşunu fark edince yaşadığı özgüvenle Dorianın tabiriyle her şeyi mahveti.
Eğer biriyle tamamlanmış hissini bulsaydık belkide şiir yazmaz, resim çizmez ve hiçbir şey üretemezdik. Bu yüzdendir mutsuz ve eksikken üretkenliğimiz. Tıpkı siblynin sürekli olmak istediği kişiler için tiyatro yapması.
Ruhunu şeytana satan adam. Dorian onu hazza ve içindeki şeytana yaklaştıran Henryle konuşması esnasında yapılan portresindeki güzelliğinin hayatı boyunca süremesi için ruhunu şeytana satar adeta. Ve hayatı boyunca yaşlanmaz yüzünde hep bir güzellik olur ama içindeki kötülükler gün geçtikçe tabloda yüzünü gösterir. Ama bu onu rahatsız etmeye başkadıkça önce tabloyu yapan basili sonra tabloyu ve en sonda kendini yok eder.
“bilmek her şeyin sonu olur. çekici olan bilmemektir. sis, her şeye harika bir güzellik katar."
“bizim neslimizde cesaret tükenmiştir. belki de hiçbir zaman ona sahip olamamıştık. toplumun ahlaki kaideler üzerinde sürdürdüğü zulüm ve tanrı'nın dinin gizleri ile yarattığı korku... işte bu ikisi bize hükmeden şeydir."
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.