·80 syf.··Beğendi
···Okunma: 01 Mart 2026 05:24 Ah, zavallı Vasya, Vasyacık! Bir insanı mutluluğun delirtebileceğini anlamak kalbimi parçaladı. Sanırım insan, yapısı gereği alışık olmadığını kaldıramıyor. Öyle ya da böyle; Arkadi’nin çırpınışları ve Lizanka ile son karşılaşması içimi burktu. Böyle bir son beklemiyordum ama hikâye o kadar duygu odaklı, o kadar ince bir işçilikle kaleme alınmış ki ağlamadan bitirmek için Vasya’nın tersine tam bir taş kalpli olmak gerekiyor. Uzun uzun roman hakkında yazmak isterdim ama gidip bir köşede ağlayacağım...