10/10
“Dil küçük bir et parçasıdır ama yaktığı ateş bir ömrü yakar.”
Bu kitapta anlatılan şey basit görünür…
Ama yükü ağırdır…
Dil, insanın hem kurtuluşu hem de helakidir…
Dil ile işlenen günahlar: Yalan, gıybet, iftira, boş söz…
İnsan çoğu zaman önemsemez…
Ama her kelime kaydedilir.Her söz yazılır her harf tartılır…
Birinin arkasından konuşmak “Bir şey olmaz” demek…
Oysa bu, Kur’an’daki benzetmeyle kardeşinin etini yemek gibidir…
Söz ağızdan çıkar ama vebali kalbe iner…
Yalanın haram oluşu yalnız söyleyene zarar verdiği için değil…
Karşıdakini incittiği, güveni yıktığı, kalbi kırdığı için…
Ve susmak…Ne zor bir ibadet…
Haklıyken susmak,tartışmaya girmemek, nefsini susturmak…
“Haklı olduğu halde münakaşaya girmeyene cennette köşk vardır” sözü..
Çünkü susmak nefse ağır gelir ama kalbi hafifletir…
Gıybet ettiğin kişinin günahlarını sırtlanmak…
Kendi sevaplarını ona vermek…
Zarar sandığın şey kazanç…
Kazanç sandığın şey zarar…
Bir günah işlediğinde ise onu yaymak değil, gizlemek…
Allah seni örtmüşse, o örtüyü yırtmamak…
Günahı teşhir etmek değil, tevbe ile silmek…
Bu kitap şunu düşündürüyor :
İnsan çoğu günahı eliyle değil diliyle işler.
Ve çoğu zaman bunun farkında bile olmaz.
Gıybet kısmı beni en çok sarsan yer oldu. Eğer gerçekten kalpten inansaydık, kimse kimseyi çekiştirmezdi diye düşündüm.Bazen arkadaş ortamında uyum sağlamak için konuşulan sözleri hatırladım.Birini hoşnut etmek için Allah’ın rızasını nasıl göz ardı ettiğimi sorguladım.Ve şu cümle zihnime kazındı : “Sana dedikodu getiren, senin de dedikodunu yapar…”
Artık daha dikkatli olmaya niyet ettim.
Haklı olsam bile münakaşaya girmemeye.
Çünkü susan kurtulmuştur.
Çünkü susmak nefse ağır gelir.
Ama kalbe huzur verir.
Dil küçük ama hesabı büyük…
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.