Sanki sadece işe yaradığımız kadar varız..
Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan tek şey şuydu:
Babasının (ki yapmak zorunda bile değilken) borçlarını ödemek için çalışan, çabalayan bir evlat… Ebeveynlerin ebeveyn olamadığı yerde çocuklar böyle oluyor maalesef.
Ve şunu çok net hissettim: Ailende bile olsan, işe yaramayı bıraktığında ya da bırakmak zorunda kaldığında, bir anda kitaptaki gibi bir böcek olabiliyorsun insanların gözünde. Ah insanlar… Sanki sadece işe yaradığımız kadar varız. İşe yaramaz hâle geldiğimizde ise bir gün yaptıkların, fedakârlıkların, sen… hepsi siliniyor. Hiç olmamışsın gibi.
Bu kitap bana tam olarak bunu düşündürdü..
·
79 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.