efsane psikiyatr Carl Gustav Jung ...
Şahsen ben kendisini sevdim acaba bu da Freud gibi yer yer tuhaf fikirler ortaya atacak mı diye bir endişem de vardı ama yersiz çıktı gayet makul sınırlarda yazılmış bir kitap .
Başlıktan da anlayacağınız üzere kitapta Jung perspektifinden insan sanat ve edebiyat konuları inceleniyor. insan kısmında bol bol freuddan alıntılar yapıyor hatta bir ara Freudun kendisini okusam daha iyiydi demiştim kendisi Freuda baya düşkün sanırım . Ama sanat ve edebiyat kısmı çok güzeldi ... gerçi orda da incelediği eserleri bilmiyordum ama olsun yine de gayet anlaşılır bir şekilde anlattı . Benim anladığım kadarıyla kendisi Freud hayranı olan bu yazarımız freudun herşeyin sebebi olarak gördüğü çocukluk dönemi saplantılı bastırılmış cinsellik dürtülerini bir kenara bırakıyor her şeyin nedeni kollektif bilinçtir arkadaşlar diyor :) hani anlattıkları da gayet makul ... bu kitabın sanat edebiyat kısımlarını çok ama çok severek okudum çünkü ben bu kitabı okumadan önce kitabıjınokuduğum kimi felsefecilerin bazı ressamların ruhsal hastalıklara sahip olduğunu düşünüyordum İşte Jung da tam da bu konuya bir aydınlık getirmiş ... hayır demiş yazarların ya da şairlerin yahut ressamların eserleri bir psikiyatır tarafından incelenmemelidir .sadece gözlemlenebilir . çünkü bu esere saygısızlık olur diyor . bir eserin büyüklüğününde kollektif bir bilinç dışını yansıtıp yansıtmamasında görüyor . Ona göre mantıksal bir düşüncenin ürünü olan eserler yada kişinin kendi bilinçdışını kendini anlatan eserler çok da ilgi görmezler tarihten günümüze gelen en iyi eserler kollektif bir bilinç dışını yansıtabilen eserler olmuştur diyor. Goethe'nin dünya klasikleri arasında önemli bir yer tutan eseri Faust tan sık sık örnek veriyor. Faust' un Almanya dışında bir yerde Alman olmayan biri tarafından yazılamayacağını yazılsaydı Faust olamayacağını idda ediyor ki haklıdır bence. bu iddiasıyla da geleceğe taşınabilmiş eserleri n kollektif bilinci yansıttığını destekliyor. Bir eserin niteliği içerisine sızan kişisel özelliklerden değil kişisel olanın üstüne çıkmasından sanatçının kendi zihin ve yüreğinden insanoğlunun zihin ve yüreğine seslenmesinden kaynaklanır diyor .
sanatın kişisel kalması bir sınırlılıktır hatta kusurdur diyor ... Ressamlardan da örnekler veriyor Vincent van Gogh un ve Picasso nun psikolojik olarak değerlendirilecek olurlarsa şizofreni olduklarını çıtlatıyor ama eserlerinin realistlikten uzaklaşıp kollektif bir bilinç dışından gelmesinin eserleri kıymetli yaptığını belirtiyor. eserleri yorumlayabilmenin tam olarak da mümkün olmadığını dile getiriyor ya da ben öyle anladım :)
bu kadar yeter ...
çok güzel kitap bence okuyun
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.