Çok beğendiğim bir kitap oldu, bir tavsiye üzerine okudum, iyi ki de okumuşum.
Kitabın ortalarına doğru zaten her şeyi anlıyorsunuz ama bu hiç sorun değil çünkü kitabın derdi bu değil. İyi bir roman diyemem kendi adıma, roman olup olmadığı bile tartışılır ama nefis bir anlatı. Çok şiirsel bir dili var kitabın ve bu şiirsel dilin de etkisi ile olsa gerek çok derinden etkiledi beni. Sadakat, dostluk, yaşamın amacı gibi kavramlar zaten üzerine konuşmayı, okumayı sevdiğim şeyler ve bunları çok iyi tartışıyor kitap. İşlediği temalar kadar onları ele alış biçimi de çok başarılı. Tüm bunların üzerine bir de tansiyonu yavaş yavaş yükseltip büyük bir merak ve yoğun duygularla getiriyor sizi finale.
Haneke'nin bir sözü vardır; ''Kelimelere inanmam, bence seks ve müzik çok daha iyi bir iletişim biçimidir.'' der. Bu kitabın 95. sayfasında şöyle bir pasaj var; ''Muhtemelen size, sözler ve hareketlerle ifade edilemeyecek bir şeyler söylüyordu, muhtemelen siz de birbirinize müzik vasıtasıyla bir şeyler söylüyordunuz ve bu konuşmayı, bu sizin için açık olan müzik diliniz biz, farklı türden olanlar, babam ve ben anlayamıyorduk. O yüzden aranızda yalnız kalıyorduk.''
Bir de kitap, başlarda verilen detayları sonlara, özelikle finale doğru çok etkili kullanıyor ki bu anlamda teknik olarak da çok başarılı olduğunu düşünüyorum. Biraz Zweig'i hatırlattı bana ama onda sıklıkla ruh çözümlemeleri, duyguların kelimelerle ifadesi varken burada diyalog biçiminde olayın mantıksal analizi var. Özetle şiirsel dili, temaları, bunları tartışma biçimi ve tüm bunları yaparken okuyucuyu sürükleyebilmesi ile çok özel, çok başarılı bir kitap bence.
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.