Akşamın yorgunluğu şehrin üzerine çökerken telefonuma düşen o kısa mesajı gördüm Gelirken ekmek al.
Ne bir nokta fazlası vardı ne de eksik bir kelime. Ama içinde bir evin ışığı sofranın sıcaklığı ve bekleyen insanların sessiz sevgisi saklıydı.
Sokaklar kalabalıktı insanlar aceleciydi herkes bir yere yetişiyordu. Ben ise elimde bir somun ekmekle aslında bir eve bir hatıraya ait olduğum yere dönüyordum. Çünkü bazen insanı eve bağlayan şey büyük sözler değil küçük hatırlatmalardır.
Ve anladım ki bazı cümleler emir değildir
özlemin en sade hâlidir
Gelirken ekmek al.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.