Kaybolduğumuz yerde yolumuzu bulabilecek miyiz? Emare:Pusula
Aslı Arslan’ın yarattığı o karanlık ve tekinsiz evrende yürümeye devam ediyoruz. Emare: Pusula, ilk kitabın bıraktığı soru işaretlerinin yerini birer birer doldururken, Minel ve Korel arasındaki o "tehlikeli" çekimi de bir üst seviyeye taşıyor.
Peki sarmaşık'tan pusula'ya ne değişti ve puanım 7'ye çıktı.
Öncelikle kurgu bakımından ilk kitaba göre olay örgüsü çok daha oturmuş durumdaydı. Gizem unsurları sadece "merak ettirmek" için değil, hikayeyi bir yere bağlamak için oradaydı. Hikaye içindeki detaylar ve geçmişin izleri beni hikayede tutmayı başardı. İkinci olarak Minel'in ve Korel'in karakter gelişimine bayıldım! Minel bu kitapta artık yavaş yavaş kendi pusulasını eline almaya başladı. Korel ise kalbinin sesini ve geçmişin yaşattıkları arasında bir araftaydı. Son olarak şunu da eklemek istiyorum yan karakterleride çok sevdim bence hikayeye çok güzel bir tat katıyorlar, örneğin hikayenin boğucu bir yerindeyken ortaya çıkıp atmosferi daha dengeli hale getiriyorlar.
Hikaye öyle bir yerde bitti ki bu kitapta serinin son kitabına geçmek için sabırsızlanıyorum diyebilirim.
Uzun lafın kısası serinin ikinci kitabı gizemli, sert, geçmişin su yüzüne çıktığı ve duygusal yoğunluğu yüksek bir devam kitabı olmuş.
Eğer seriye başlamayı düşünüyorsanız bir şans verebilirsiniz.
Her zaman söylediğim gibi kitapla ve seviyle kalın
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.