Cennetin Doğusu,
Gazap Üzümleri, Fareler ve İnsanlar, İnci gibi eserleriyle dünya çapında büyük bir üne kavuşan Nobel ödüllü Amerikalı yazar John Steinbeck’in Cennetin Doğusu romanı, Amerikan edebiyatının başyapıtlarından biri olarak gösteriliyor. Steinbeck’in 1952 yılında yayımlanan ve “Bugüne kadar yazdıklarım, bu kitap için bir hazırlık niteliğindeydi.” şeklinde ifade ettiği eser, iyilik ve kötülük arasındaki mücadelenin antik zamanlardan bugüne uzanışını konu ediniyor.
Steinbeck, bu romanı iki oğlu Thom ve John için kaleme aldığını söylemiştir. Hatta yazım sürecinde her gün editörü Pascal Covici’ye bir mektup yazar; bu mektuplar daha sonra Journal of a Novel: The East of Eden Letters adıyla yayımlanır. Bu defterler, romanın adım adım nasıl oluştuğunu gösteren nadir yazarlık belgelerindendir.
Steinbeck’in kendi yaşamından izler taşıyan Cennetin Doğusu, Kuzey California’daki verimli tarım arazilerinden olan ve yazarın gençlik yıllarında tarım işçisi olarak çalıştığı Salinas Vadisi’nde geçiyor. Kurgu ve olayların işleniş şekli bakımından Amerikan Gerçekçiliği akımına dahil edilen eser, bölgedeki çiftçi ailelerinin yaşamını tüm yönleriyle ele almış diyebilirim. Yazar, eserindeki karakter ve tipleri, burada karşılaştığı gerçek kişilerden yola çıkarak okurlarına aktarmış.
Steinbeck bu romanında yolları bir şekilde kesişen Hamilton ve Trask ailelerinin kuşaklar arası öyküsünü Habil ve Kabil miti üzerinden devam ettirerek anlatmış.
Hikâye temelde Tevrat’taki Habil ile Kabil anlatısına modern bir yorum niteliğindedir. Kardeşler arasındaki kıskançlık, sevgi arayışı, ebeveyn onayını kazanma çabası ve suçluluk duygusu roman boyunca farklı karakterler aracılığıyla tekrar tekrar karşımıza çıkıyor.
Romanın karakterleri son derece derinlikli diyebilirim. Adam Trask, sevgiye aç, idealist ve saf bir karakterdir. Hayatındaki en büyük yanılgı, insanları olduğu gibi değil, olmak istediği gibi görmesidir. Bu yönü onu trajik bir figür haline getiriyor. Charles Trask ise kardeş kıskançlığının ve öfkenin temsilcisi gibi sevgi ihtiyacını saldırganlıkla bastırmaya çalıştı her zaman. Ancak romandaki en çarpıcı karakter kuşkusuz Cathy. Cathy, kötülüğün neredeyse somutlaşmış hali olarak karşımıza çıkıyor. Manipülatif, duygusuz ve hesapçı yapısıyla romanın en kötü ve en sinir olduğum karakteriydi benim için.
Cennetin Doğusu aynı zamanda kuşak çatışmasını da işlemiş. Babalar ve oğullar arasındaki iletişimsizlik, yanlış anlaşılmalar ve beklentiler romanın dramatik yapısını güçlendirmiş. Sevginin açıkça ifade edilmemesi, karakterlerin iç dünyalarında büyük yaralar açıyor. Bu yönüyle eser, aile içi ilişkilerin insan psikolojisi üzerindeki etkisini çarpıcı biçimde ortaya koymuş.
Keyifli okumalar...
·
1 +1'leme
·166 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.