Tokat gibi bir kitap.
Bir arkadaşın tavsiyesiyle okuduğum bu kitap beni biraz sarstı. Bu zamana kadar anneme, babama, anneliğime ve toplumda ki tüm anne babalara farklı bakıyormuşum. Bu kitap tamamen çocuklardan yana bir kitap ve düşününce de mantıklı. Toplum olarak çocuk istismarında sadece belli noktalara odaklanmışız. Ama anne babanın bazı davranışlarını çocuğa hak görmüşüz. Çocukların duygularını es geçerek büyütüyoruz ve çocukları belli kalıplara sokmaya çalışıyoruz. Bir de bunu onun iyiliği için yaptığımızı söylüyoruz. Ve sonra diyoruz ki : " O sadece bir çocuk. " Hâlbuki o şimdi çocuk ama geleceğin yetişkini. Bunu unutuyoruz.
Çocuk istismarı sadece fiziksel değildir. Duygusal olarak da çocuklar istismar ediliyor. Hem de en yakınları yani anne- babaları, amcaları, teyzeleri, anneanneleri, babaannneleri, dedeleri, komşuları hatta sokakta yürürken bir yabancı tarafından bile... Herkes tarafından bazı durumlar öyle kabullenilmiş ki yanlış yaptığımızın farkında bile değiliz. İşte bu kitap bize nerelerde yanlış yaptığımızı anlatan bir kitap. Bu yönden farkındalığı arttırsa da çözüm sunan bir kitap değil. Sadece sorunlardan bahsedilmiş ve yazar Alice Miller'in kitapları en başta olmak üzere bir çok yazardan alıntı yapmış. Kitabın en sonunda da Alice Miller'den kitaplar tavsiye etmiş.
Kısaca bu kitap tamamen çocuklardan yana olan ve anne babaları sert ve net bir şekilde eleştiren bir kitap. Bugün oturup önce kendi ailemi sonra da anneliğimi sorgulayacağım. Hem kendinize hem ailenize hem de topluma karşı farkındalık kazanmak isterseniz tavsiye ederim. Ama sarsılmayı göze almalısınız.
Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar diliyorum. :)
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.