8/10
·624 syf.··
2026 7. kitabı
Wow wow Yüzlerce fantastik kurguyla yoğrulmuş biri olarak söylüyorum: Bu kitapta kendimi eve dönmüş gibi hissettim Serinin ilk kitabına kıyasla hikaye , kurgu, karakter derinliği, olayların birbirine bağlanmasındaki uyum ve finaldeki kesintisiz heyecan bakımından inanılmaz bir yükselişe geçmiş olan serimiz beni tam anlamıyla dünyasına hapsetti ve mahkumluk hiç bu kadar özgürlük arayışını anlamsız kılmamıştı SPOİLER Dediğim gibi ilk kitaba göre çok daha keyifle okudum .Bunun en büyük sebeplerinden biri de yazarın, hikayemize yeni dahil olan Aefe karakterinin ana iki karakterimizden bağımsız farklı bir hikayede rol vermesiydi . aynı kitapta iki farklı hikaye okuyor hissine kapıldım ve bu ,akıcılıkla birlikte "bu iki hikaye son da nasıl bağlanacak" sorusunun merakını da zirveye taşıdı. Okurken sürekli kendime sorduğum"Aefe'nin sonu nasıl olacak" sorusuna tahminim her zaman : "Reshaye Tisannah'ı özgür bırakacak ve yeni kurbanı Aefe olup ona musallat olacak" şeklindeydi ama hikaye öyle trajedik bir noktaya geldi ki hayal kırıklıkları,ihanetler ve acı Aefe'nin etrafını sararken yaşadığı süreçte dönüştüğü kişi kitabın kötü karakteri binlerce kişinin ölümüne sebep olan Maxantarius farlione'nun en büyük düşmanı Reshaye'nin ta kendisi oldu ... ve o anda kitabın bir kamerası olsaydı açık kalan ağzımı izlerken keyifleneceği ihtimali çok yüksekti. Ve final de yüce savaşçı Maxantarius kitabın en sevimsiz karakteri Nura tarafından bilinen en korkunç yere İlyzath'a sürgün ediliyor Bu yerin olayı, buraya giren kişinin kapalı bir mağarada kadim bir varlık tarafından sürekli ve kesintisiz en büyük korkularıyla işkence görmesi... ve burdan da Nura’nın onu sadece sürgün etmekle kalmayıp, sonsuz bir psikolojik döngüye mahkum edecek kadar gözünü kararttığını görebiliyoruz Bakalım serinin final kitabın da Tisannah Max Ve Aefe'nin sonu nasıl olacak
Düşmüş Tanrıların ÇocuklarıCarissa Broadbent · Martı Yayınları · 2024151 okunma
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.