Artemis, Ay'da bir startup batışını izlemek gibiydi; lojistik krizler ve oksijen kaçakları arasında mekik dokuyan bu rasyonel kaos beni gerçekten eğlendirdi. Jazz’ın o "itibar yönetimi" yerlerde sürünse de, fizik kurallarını birer kaçış planına dönüştürmesi zihnimdeki durağanlığı dağıtmaya yetti. Işığın ve gölgenin o yüksek kontrastlı Ay yüzeyindeki dansı, dünyaya baksam ancak bu kadar net ve gri bir derinlikle görebileceğim sahneler sundu. Bilimsel bir disiplinle harmanlanmış bu macera, krizin rasyonel bir mizahla nasıl yönetilebileceğinin eğlenceli bir kanıtı olmuş.