kalpleri olmamasına rağmen kalp gibi atan inanılmaz canlılar: denizanaları
sizlere duyunca şaşırabileceğiniz daha bir sürü şey söyleyebilirim ama kitabı okurken öğrenmeniz daha hoş olur.
ben bu kitabı 4-5 sene önce ortaokula giderken okumuştum. bu ikinci okuyuşum oldu. yıllar içinde suzy'nin yaşadıklarına çok benzer şeyler yaşamış olduğumu fark ettim. bir insanın sen ne olduğunu dahi anlamadan hayatından çıkması ve daha kötüsü ölmesi. bunlar ağır konular. sadece birkaç ay içerisinde 4 yakınımı kaybetmiş olunca kitabın çoğunu gözlerim dolu dolu okumuş bulundum. zordu biraz.
kitapla ilgili tek keşkem franny'nin bakışından bir kere olsun suzy'i görememiş olmak. kitap boyunca kafayı yedim NE OLDU BIRDEN diye. ama bu sanırım suzy'le daha fazla empati yapabilmemizi sağladı çünkü bizde sadece onun bildiği kadarını biliyoruz.
hayatında bir kez olsun bir yakınını kaybetmiş birinin bu kitabı kendinden çok şey bularak okuyacağını düşünüyorum.
şanstandır ki suzy'nin ailesi gerçekten iyi insanlar. böyle bir durumda kafadan çatlayacak bir sürü insan tanıyorum çünkü. bırakın harekete geçmeyi hayalini bile kurdurmayacak türden korkunç insanlar.
suzy bana ortaokuldaki halimi hatırlattı. belki kendimden bu kadar çok parça gördüğüm için bu kadar hoşuma gitti.
kitap su gibi akıyor bu arada. bakmayin ben 8 günde bitirmişim ama tek oturuşta bile bitirebilirsiniz. icinde bir sürü bilgi bulunmasına ragmen okurken hiç sıkmadı beni. bu da büyük bir yetenek bence.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.