Monte Cristo Kontu benim için sadece bir intikam hikâyesi değil, sabrın ve dönüşümün romanıydı. Edmond Dantès’in yaşadıkları insanın içini acıtıyor ama zamanla nasıl güçlendiğini görmek gerçekten etkileyiciydi. Olayların akışı ve planların adım adım ilerleyişi merak duygusunu hep canlı tuttu.
Zaman zaman yan karakterlerin hikâyelerine, özellikle Paris sosyetesi bölümlerine fazla dalıp ana konudan uzaklaştığımız oldu. Ama sonlara doğru dağınık gibi görünen tüm iplerin tek bir düğümde birleştiğini görünce Dumas’ın kurgusuna hayran kalmamak mümkün değil.
Romanın sonunda karşımıza çıkan o meşhur cümle ise tüm hikâyenin özeti gibi: “İnsanoğlunun bütün bilgeliği şu iki sözcükte gizlidir: Bekle ve umut et!” Dantès, beklemenin pasiflik değil bir güç olduğunu; umudun ise en karanlık anlarda bile insanı ayakta tutan ışık olduğunu gösteriyor. Severek okuduğum ve bende iz bırakan bir roman oldu.
Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım)Alexandre Dumas