Doğru Düşünme Sanatı ‘nı okurken zihnimin ne kadar taraflı çalıştığını düşündüm. 
Rolf Dobelli sade yazıyor ama yumuşatmıyor; insanın kendine nasıl torpil geçtiğini açıkça gösteriyor. “Kendine hizmet eden önyargı” kısmı özellikle düşündürdü: İşler iyi gidince pay benim, kötü gidince şartların. Ne kadar tanıdık bir düzen. Kitap kalbi ya da sezgiyi pek hesaba katmıyor belki ama egonun savunma biçimini netleştiriyor. Bitirdiğimde daha bilgili değil, artık daha dikkatliydim.
Tavsiye ederim; ama kendi haklılığını ara sıra sorgulamaya niyetin varsa.
Keyifli okumalar.
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.