Hayatı boyunca çalışıyor güzel olan nedir bunda?
Maksim Gorki'nin 1906'da Amerika'daki sürgününde yazmış olduğu bu roman, 1905'teki Rus devrimi öncesinde ki Rus işçi sınıfının fakir yaşantısını anlatır ve okurun gözleri önüne de serer. Kitap toplumcu gerçekçilik akımının başyapıtlarından kabul edilir. Rus proletaryasının Çarlık Rusya'sına karşı verdiği devrimci mücadelenin romanıdır.
Konusu;
Kitabın ana karakteri olan Pelage yani 'ana' kendisini sürekli döven işçi kocasının ölümünden sonra oğlu Pavel ile yaşamaya başlar. Ana, Pavel için endişe duymaktadır. Yaşadıkları ortamda yetişen gençlerin durumu malumdur. Alkolik, kumara düşkün ve evlenince de ileride eşini döven bir adam olma ihtimalini gözünün önüne getirip, bu durumdan korkar. Ama Pavel tam tersi davranışlar sergiler. İşten çıkar çıkmaz eve gelip, kitapların içine gömülür. Bir süre sonra yanında başka kişiler de getirmeye başlar. Bu gençler birbirlerine kitaplardan pasajlar okuyup, sonrasında üzerine konuşurlar. Ana bu durumdan başlarda endişelenir ama sonrasında evine gelen gençlere o da alışır. Hatta onların bir parçası olur. Savundukları ve dile döktüklerinin gerçek olduğunun o da farkındadır. Oğlu hapse girdiğinde onun artık kürek mahkumiyeti kesinleştiğinde en son mahkemede yapmış olduğu savunmayı dağıtırken yakalanır ve böylece son bulur kurgu. Yani ne olduğu bilinmez. Bir bilinmezlikle neticelenir.
Ana karakterlerden olan Pelegaya (ana)
-yoksul ve baskıcı ortamda yaşamak zorunda kalan bir kadın,
-kocasi kaba, içkiye düşkün, kadın bu evde suskunluk içinde yaşamını sürdürmek zorundadır.
Romanın merkezinde olan karakterimiz başlarda oğlunun bu gizli yapmış olduğu direnişten korkar ama zamanla dinledikçe cesaretlenip hak verir hale gelir. Yani bu süreç Pelegaye karakteri üzerinden cehalet ve korkunun yerini bilinçli bir cesarete bırakmıştır.
Gorki, burada yalnızca bireysel bir değişimi anlatmaz; aynı zamanda kadının kamusal hayatta, devrimci hareketlerde oynayabileceği rolü vurgular.
Pelegaya sadece klasik bir anne figürü değildir. Mücadele eden ve gerekirse bilinçlenip harekete geçmekten korkmayan da bir kadındır.
Bunun yanı sıra eserin içerisinde pek çok karakter de vardı. Benim aklımda kalanlar; Andrey, Pavel, Ana, Sofiya bir de Ukraynalı.
Romanı üçüncü bir kişi anlatıyor bu anlatıcı ne pavel ne Ana, bütün olaya hakim olan bir anlatıcı var.
Her kesimden insanın anlatıldığı köylü, işçi, yoksul insanların anlatıldığı bu roman da yan karakterler birazcık ideolojik kalmış olsalar da Ana karakterini daha çok tanıyor okur diğerlerinin daha çok düşünceleri aktarılmış, Ana karakteri ile duygusal bir ton ilave edilmiş ve bazı kadın karakterlerle de ve böylece daha acıklı hale getirilmiş diyebilirim. Ama tabi ki bu yazarın içinde bulunduğu durum da düşünülürse gayet tabiidir. Yaşanmışlık gerçeğini ve dönemini yine başarılı bir şekilde anlatmış tabi ki.
Keyifli bir kitaptı.
Muhakkak şans verin derim.
·
225 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
