Bazı aşklar yaşanmaz; saklanır.1000Kitap
Aşk, Kaza ve Hafıza
Masumiyet Müzesi ilk bakışta bir aşk romanı gibi görünür. Ancak derinleştikçe, bu metnin yalnızca iki insanın ilişkisini değil; arzunun, hafızanın ve etik sınırların hikâyesini anlattığı görülür.
Bu romanda aşk yüceltilmez. Yargılanmaz da. Soğukkanlı biçimde sergilenir.
Kemal’in anlatısı baştan sona kendi acısının merkezindedir. Okur, Füsun’u çoğunlukla onun bilinci üzerinden tanır. Bu tek taraflılık, romanın bilinçli tercihlerinden biridir. Çünkü mesele aşkın karşılıklılığı değil; aşkın bireyde nasıl takıntıya, nesneleştirmeye ve hafıza arşivine dönüştüğüdür.
Kemal’in nesneleri toplaması romantik bir jest değildir. Utanarak da olsa yapılan bir ihlaldir. Bir küpe yalnızca küpe değildir; fakat onu saklamak, sevginin kanıtı olmaktan çok, hatırayı mülkleştirme arzusuna dönüşür. Hafıza burada canlı bir duygu değil, korunması gereken bir mülkiyet gibidir.
Romanın trajik yönü, aşkın varlığında değil; eşitsizliğindedir. Füsun âşıktır. Kemal tutkuludur. Tutku yoğunluk üretir, fakat eşitlik üretmez. Arzu, karşı tarafı gerçekten görmek yerine, onda uyanan hissin peşinden gider. Kemal’in en büyük körlüğü, Füsun’un ruhsal çalkantılarını hiçbir zaman tam olarak görememesidir.
Aşk bu romanda bir “kaza” metaforuyla düşünülür. Kaza, yalnızca kontrol kaybı değildir; hızın ve tercihin sonucudur. Direksiyonu bir an bırakmak mümkündür, fakat çarpışmanın bedeli ağırdır. Roman, aşkın yanlış olabileceğini ama yine de gerçek olduğunu gösterir.
Ancak bu gerçeklik masum değildir.
Arzu ile sorumluluk arasındaki çizgi silikleştiğinde, aşk başkasının hayatında iz bırakır.
Sonunda geriye bir müze kalır.
Nesnelerle dolu bir hafıza mekânı.
Fakat soru şudur.
Müze, aşkın zaferi midir; yoksa kaybın arşivi mi?
Bu roman, okuru taraf seçmeye zorlamaz. Yargı dağıtmaz. Aşkı steril bir duygu olarak sunmaz. Onu insanın zaaflarıyla birlikte gösterir.
Ve belki de en çarpıcı olan şudur:
Hafıza, aşkın kendisinden daha kalıcıdır.
Aşk geçer.
Tutku söner.
Ama insan, yaşadığını saklamak ister.
Masumiyet Müzesi tam da bu noktada durur:
Aşkın değil, hafızanın romanı olarak.
Ve belki de en acı gerçek şudur; Aşk geçer, ama insan hatıralarına âşık kalabilir.
Yasemen Birses
·
219 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.