Bir eski zamandı...İnsan ve Duygular
Sordum hemen; gören yoktu, duyan yoktu, yalnız ve sessiz uyurdu, okuduğu tek bir kitap vardı. Sakallı bir ressimdi, kimdi? Neydi? Ne kadar mütebessümidi? Aradığı şey bir tek onu ilgilendiriridi. Çıktı bir gün evden, hava puslu ve soğuktu, gözleri hep uzakta ve boğuktu, Tanrı onu korusundu.
Dos 
Fyodor Dostoyevski
Fyodor Dostoyevski·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.