HUZUR VERİCİYDİ!
Bana bu kitabı tek kelime ile anlat deseler huzur derdim şüphesiz çünkü her bir sayfada kendinizi bulduğunuz , aile içi samimiyet ve doğallık hepsi iç içe bu romanda.
Babaları askerde dört kız kardeş, bir yardımcı bir anne ve karşı komşularının da eşlik ettiği yaşamsal bir döngüyü okuyoruz aslında eserde genel olarak.
Kitabı okurken empati yapıyor , şükrediyor , bazen duygulanıyor ve bazense tebessüm ediyoruz :) Kitabın sonlarına doğru açıkcası ölüm-hüzün teması bekledim ama alışık olduğumun aksine mutlu sonla bitti; ya annelerinin ya da babalarının kızlara her an veda edişini düşünerek okumaktan olsa gerek biraz endişeliydim (bu da sanırım izlediğim Türk dizi olan ‘küçük kadınlar’ dan olsa gerek…) o dizi yüzünden gözümde sürekli gelecek sahneleri bağdaştırmaya çalıştım işte bu yüzden önce kitabı sonra dizi/film uyarlaması:))
Kitapta kendime en yakın hissettiğim karakter Joydu. Başına buyruk ama her hatasından sonrada ders çıkarmasını bilen bir kitap kurgu ve çalışkan bir yazar :)
Kesinlikle öneririm
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.