Algernon’a Bir Çiçek…🪻Alıntı
Bazı kitaplar vardır, bittiğinde sadece kapağını kapatmazsın, içindeki bir şeye de veda edersin. “Algernon’a Çiçekler” benim için tam olarak böyleydi.
Kitap, fenilketonüriye bağlı zihinsel engeli olan Charlie Gordon’ın zekasını artırmak için yapılan deneysel bir ameliyata gönüllü olmasıyla başlıyor. Başta düşük olan zeka seviyesi operasyon sonrası hızla yükseliyor. Hikayeyi Charlie’nin kendi ilerleme raporlarından okuyoruz. Yazım hatalarından başlayan cümlelerin zamanla keskinleşmesi bile bu değişimin en sade ama en etkileyici göstergesiydi.
Ama asıl sarsıcı olan şu:
Zeka yükseldikçe yalnızlık da büyüyor. Farkındalık arttıkça bazı gerçekler daha ağır gelmeye başlıyor. Ve o zirveden sonra zekanın yeniden gerilemeye başlaması… İşte tam orada insanın içi sessizce kırılıyor.
Bu sadece bir deney hikayesi değil. Bu, insan olmanın kırılganlığı ve bilmenin bedeli üzerine bir metin.
Bu kitap bana şunu düşündürdü: Bilmek her zaman iyi midir? Yoksa bazı gerçekler insanı daha mı yalnız yapar?
Charlie’nin isteği üzerine Algernon’a bir çiçek bırakıyorum.🪻
·
25 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.