İnci, insanın umut ile hırs arasındaki kırılgan çizgide nasıl değişebildiğini anlatan sade ama derin bir alegoridir. John Steinbeck bu kısa romanda büyük bir servetin hayalini değil, servet ihtimalinin insan ruhunda yarattığı dönüşümü anlatır; fakir balıkçı Kino’nun bulduğu inci ilk anda kurtuluşun ve özgürlüğün sembolü gibi görünür fakat zaman geçtikçe bu parlak taşın içinde saklı karanlık ortaya çıkar. Romanın gücü umudun nasıl kolayca bir takıntıya dönüşebildiğini göstermesindedir, inciyi bulduğu anda Kino’nun hayatı değişir ama bu değişim mutluluk getirmez, insanların bakışı değişir, çıkar ve kıskançlık çevresini sarar, en önemlisi de Kino’nun iç dünyasında sessiz bir dönüşüm başlar. Steinbeck zenginliği değil zenginlik arzusunun yarattığı körlüğü anlatır. Dil son derece yalındır fakat bu sadeliğin içinde güçlü bir sembolizm vardır, deniz, inci ve doğa unsurları karakterlerin ruh hâlinin yansımalarına dönüşür, anlatı masalsı bir sadelikle ilerlerken satır aralarında ağır bir trajedi hissi dolaşır. Roman bittiğinde geriye büyük bir öğüt değil, insanın gerçek zenginliğinin sahip olduklarında değil kaybetmemek için koruduğu değerlerde saklı olduğuna dair sessiz bir düşünce kalır.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.