Spoiler!
Bu 56 sayfalık öykü bana ilaç gibi geldi. Tez yazdığım için tezimden başka bir şey okuyamaz olmuştum ama tekrar okumalarıma dönmek açısından çok iyi oldu küçük adam ile tanışmam. Bir dairede çalışan kahramanımız var ana karakterimizin ismi Akakiy Akakiyeviç. Kendisi bir memur. İlk başta da belirtildiği gibi her şeyden önce ünvanı belirtmek gerektiği aslında bunun eleştirildiği görülüyor. Bu memur aşırı derecede sıradan bir insan aslında. Sadece yazıyı temize geçirmek onun işi. Başka işleri reddediyor asla daha karmaşık görevler yapmıyor bunlardan kaçınıyor. Temize çekme işini çok haz verici buluyor hatta bu yüz ifadesine bile yansıyor. Örneğin sevdiği bazı harflere sıra geldiğinde kendinden geçtiği, güldüğü, yüzüne bu hazzın yansıdığı belirtiliyor. Kendisi dokuzuncu dereceden bir memur. Herkesin eğlence peşinde olduğu sıralarda ise kahramanımız hiçbir eğlenceye kendini kaptırmıyor. Kendine göre makul maaşıyla kısmetinden memnun bir adam olarak tanımlanıyor. Oysa kısıtlı bütçesiyle alabildiği kıyafetleri de oldukça sınırlı. Örneğin aşınmış paltosu memurlar arasında alay konusu oluyor. Bir gün yolda yürürken artık iyice inceldiğini fark ettiğinde bir terziye koşup yeni palto diktirmeye karar veriyor ama tabii ki parası yetmiyor, bir şekilde biriktirdigii paralarla bunu toplayabiliyor ve terzi de ona kedi kürkü ile bir palto dikiyor. Sonunda uğraşlarla paltosuna ulaştığında sanki varliginin eksik yanları tamamlanmış gibi sanki evlenmiş gibi sanki yanında bir başkası varmış bir hayat arkadaşı varmış gibi hissediyor. Ezilip büzüldüğü iş yerine bile artık daha özgüvenle giriyor, hatta iş arkadaşları onu eğlencelerine davet etmeye başlıyor. Bir gün bu eğlenceye gittiğinde geri eve dönerken iki hırsız tarafından palto soyuluyor. Oysa ona gözü gibi bakarken bu olayın olması onu derinden sarsıyor. Polise gitse de ne yazık ki sonuç alınamıyor o dönemin şartları ile. O da daha büyük bir adamla konuşmaya karar veriyor ancak unvanlar çok önemli demiştik ya kendini general olarak tanımlayan Bir adam siz kiminle konuştuğunuzu biliyor musunuz karşınızda kim var farkında mısınız gibi ne oldum delisi tavırlarıyla bizim küçük adamın daha da içine çekilmesine sebep oluyor. Bu nedenle pes eden kahramanımız eve gittiğinde hasta olarak iki gün içinde sayıklayarak ölüyor. Ama sonrasında hayaleti şehirde dolaşıyor ta ki generali bulup da onun yakasına yapışana kadar. General de bundan sonrasında “Artık siz kim olduğunuzu biliyor musunuz” gibi sözleri daha az söylüyor ve söylese bile meselenin aslını dinlemeden söylemiyor. Aslında o dönemin bir ürünü olduğunu düşündüğümüzde, Gogol’un bu hicvinde kendisi de rus insanını aşağılamak nedeniyle eleştirildiğini görüyoruz. Yine empatiyi doruklarıma kadar yapıp üzüldüğüm bir kitap oldu.
··
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.