Herkesin deyimiyle “İnce Memed Destanı”nı sonunda bitirdim diyebilirim. Bir yıla yayarak okudum ve dört kitaplık seriyi aralarına aylar koyarak ilerlettim.Serinin her kitabına başlarken Yaşar Kemal’in yoğun doğa betimlemeleri sayesinde Torosları, Çukurova’yı benimseyip ne kadar özlediğimi fark ettim. Zaten kitaptaki tasvirler öyle gerçekçi ki okurken sanki okuyucu da olayın içinde bir yerlerde saklanıyor gibi hissettiriyor. Ben realist kitapları çok sevdiğimden ötürü İnce Memed benim favori kitaplarımda ilk sıraya yerleşti. Gelelim kitap içeriğine: Zalimlerin hiç bitmeyeceği düşüncesiyle yolundan her defasında dönmek isteyen İnce Memed; yine de masum, mazlum, kimsesiz köylüyü yalnız bırakmayarak onların başına bela olan herkesi ortadan kaldırmayı kendine bir görev bilmiştir. Mazlumların umudu, zalimlerin korkulu rüyası olmaya serinin 4 bölümünde de devam etmiştir. Ortadaki adaletsiz düzene bir başkaldırıştır onun eşkıyalığı. Zaten onu eşkıya olarak tanımlayanlar, ağalık düzeninden faydalanan menfaatçi güruhtur. Ne Memed acımasız ağalık düzenini ortadan kaldırmaktan vazgeçmiş ne de ağalar zulmünden…Günün sonunda dünyadaki her güzelliği kendine hak gören, acımasızlığı ve rüşveti hayat felsefesi edinenler değil; fakirin fukaranın yanında olan İnce Memedler kazanmıştır…
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.