Sezgin Kaymaz’dan okuduğum ilk kitap ve bir öykü kitabı olduğunu bilmeden başladım kitaba. İlk öykü kitaba da adını veren Bakele. O kadar güzel başladı ki öykü bitince başka bir bölümle bu hikâyenin derinine inmeye başlayacağız sandım ama bambaşka bir hikâyeyle karşılaşınca üzüldüm biraz. Keşke Bakele ile devam etseydi tüm kitap.
Bu hayal kırıklığını aştıktan sonra hikâyeler keyif vermeye başladı. 34 hikâye içinden birkaçını özellikle beğendim; Nefes ve Mücver örneğin. Hikâyelerdeki ana karakterin eşi, nişanlısı, sevgilisi varsa ismi hep Hülya’ydı. Birkaç örnekten sonra acaba öyküler arasında bir bağ mı var diye düşündüm ancak bazı ipuçlarından (aile bilgilerinden örneğin) anladığımız kadarıyla bağımsızdı. Hülya’ların genel karakter özellikleri benzese de aynı kişi değillerdi. Belki de öykülerdeki kadınlar Hülya üst kimliğiyle bir kadının farklı yansımalarıydı.
Bazen hafifçe gülümsetse de iç sızlatan, okuması kolay, konuşma diline yakın ama basit de hissettirmeyen bir anlatımı vardı öykülerin. Yine de Bakele ile devam etseydi keşke tüm kitap. Kitaplığımda Lucky ve Farfara uzun zamandır bekliyor, daha fazla beklemezler umarım.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.