Yazar:
Sezgin Kaymaz
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 40 dk.
Sayfa Sayısı:
200
Basım Tarihi:
Mayıs 2017
İlk Yayın Tarihi:
Şubat 2015
Yayınevi:
April Yayıncılık
ISBN:
9786055162443
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hayat Seninle Gelir·200 syf.·Edebiyat
10/10
2021 68. kitabı
Bütün akşam okudum ve bitirir bitirmez düşünmeden tam puan verdim. Neden? Bende şaşkınım. Ben arkadaşlarımla sohbet ederken bu kadar gülüyorum, tepkiler veriyorum. Neden bu kadar iyiydi bu kitap?
Samimiydi. Bu günlerde kitaplarda samimiyeti bulmak çok zor. Okurken kendini yabancı hissetmemek çok önemli. Ve ben bu kitabı okurken sanki samimi arkadaş ortamımdaymışım da bana yaşadıklarını anlatıyorlarmış gibi hissettim. Bu olayın derinliği nasıl anlatılır gerçekten bilmiyorum. Her hikaye ayrı ayrı güzeldi, hepsi güzeldi. Bütün arkadaşlarıma, çevremdeki herkese okutmak istiyorum. Hatta kitabı bitirip hemen yanımdaki arkadaşıma verdim o okumaya başladı. Çünkü ben kitabı okurken etrafımdakiler 'bu kitabı okurken neye bu kadar gülüyorsun ya da neye bu kadar duygulandın diye merak ediyorlar. Ben kitap okurken birinin bu kadar güldüğünü, duygulandığını görsem koşarak gidip ne okuduğunu sorarım.
Uzun lafın kısası bu yıl bitmeden '2021'DE OKUDUĞUM EN İYİ KİTAP' kategorisinin kazananı da belli oldu.
Yazarımızın; İlksayfam'da Podcastini dinledikten sonra, onu okuma arzusuyla coşarken Dnr sağolsun indiriminde kaptım bu kitabını.. Kendisi bir Hentbol direktörü, keyif için yazıyor ama, değme yazarlara taş çıkaracak bir üslubu var.. (alkış)
Sezgin Kaymaz'la tanışma kitabım olan bu tatlı şey bir sürü kısa öyküden oluşuyor. Ben ki, öykü sevmeyen insan, Melisa Kesmez sayesinde bunu da aşıp her gece 2 tane öykü okumadan uyuyamaz hale geldim :)
Sezgin Kaymaz'ın da dili harikulade, bayıldım... Bir çırpıda okunabilen, kahkaha attıran ve iki sayfa sonra gözleri dolduran bir kitap..
Bakele isimli öyküsü çok güzeldi be.. (okurken yüreğinizin burkulma sesini duyabilirsiniz)
Çok sevdim, çok..
Cansın Sezgin Kaymaz
Bu yazardan okuduğum ilk kitap. Kitaba gelince kısa kısa öykülerden oluşuyor. Öykülerin hepsi birbirinden güzel ve etkileyiciydi. Bence yazarın çok akıcı ve samimi bir anlatımı var. Kitaptaki öykülerde herkesin kendinden bir parça bulabileceğini düşünüyorum. Öykü okumak isteyenler için güzel bir öneri olabilir.
Yazar ile tanısma kitabım oldu Bakele .
İlk okuduğum yazar ve beğendiğim kitap oldu 34 öyküden oluşuyor öykuler genellıkle ikişer sayfalık tadımlık, hüzün, mutluluk, hayal kırıklığı, aşk gibi bir sürü duygu barındırıyor .
Ama ben en çok kitaba ismini veren Bakele öyküsünü sevdim.
Orada dedenin eşine olan kusursuz aşkı, karakterin babası ve annesi arasında böyle bir sevginin olmamasını inceden inceye eleştirmesi ustaca kurgulanmış detaylardı.
Sade dili ve okuru içine çeken sımsıcak öyküleriyle Sezgin Kaymaz ve Bakele'yi kesinlikle tavsiye ediyorum.
Keyifli okumalar...
#alıntı
"Dede?..." dedim, "Bakele ne demek?"
Anlattı.
"Canım" demekmiş.
Ve "Aşkım" ve "Bir Tanem" ve "Her Şeyim" ve "Ömrümün Vârı" ve "Gözümün Nûru" ve "Kalbim" ve daha yüz binlerce güzel söz, ses demekmiş.
İlk "Canım" demek istediğinde ar etmiş dedem, "Hanım dese "malım" demiş gibi olur diye korkmuş, "Vesile" dese çok resmi, soğuk. Ama kendinden tarafa bakmasını istiyormuş, onu görmesini, onun içini, yüreğini, sevdasını fark etmesini istiyormuş; anlatacak, dökülecek, gerekirse ağlayacakmış. "Baksana" dese olmaz, "Bak hele..." demiş, devamını getirebilecekmiş gibi.
Bakele dönüp bakmış.
Dedem bütün söyleyeceklerini unutmuş, öylece kalmış.
Beklemiş beklemiş Bakele, gülümsemiş, dedemin elini tutmuş, bakmış ki dedem yutkunup duruyor, "Anladım İbrahim..." demiş. "Anladım... Sen bana Bakele de bundan sonra, ben anlarım senin ne demek istediğini."
Herkese merhaba,
Sezgin Kaymaz okumayı çok seviyorum. Sanki mahalleden sevdiğim bir abimle sohbet eder gibi. Hayatın içinde gülüyoruz, hüzünleniyoruz kısacası oradan oraya sürükleniyoruz.
Sezgin Kaymaz kitaplarını okuyup bir kenara kaldıramıyorum ara ara bir öyküsünü açıp okuyorum. Yine samimi diliyle birbirinden güzel öykülerinden oluşan bir kitap Bakele. Bakele kelimesine bile güzel bir anlam kazandırmış. Aslında yazarla tanışma kitabı da olabilir. Öykü severlere, bizden biri ya hissiyatını okurken kendisine geçmesini isteyen herkese tavsiyemdir.
Keyifli okumalar dilerim.
Sezgin Kaymaz ile ilk tanışma kitabım ama son olmayacağını ilk hikayeyi okuduktan sonra anladım...
Kitap 34 öyküden oluşan ve çoğunlukla her öyküde kendinizden bir şeyler bulacağınız bir kitap olmuş.
Dili akıcı, kolay okunabilen sizleri yer yer güldürecek yer yer vay be diyeceksiniz. Hatta bitirdikten sonra bile arkadaş ortamında ya da bulunduğunuz bir toplulukta dur sana okuduğum bir öyküden bahsedeyim diyip kitabı elinize alıp sizi en çok etkileyen öyküyü paylaşmak isteyeceksiniz.
Beni en çok etkileyen öyküyü paylaşmak istemiyorum aslında, bazı sözcükler, hikayeler,kitaplar size kalsın kimse bilmesin istersiniz sanırım benim bu kitapta beğendiğim öykü de böyle bir öykü..
.
.
.
Keyifli bol tebessümlü okumalar dilerim
Teşekküler Sezgin Kaymaz
Sezgin Kaymaz ne yazsa okurum diyen insanlardanım ben... İçinde bir sürü ama bir sürü öyküyle 2015'te alın siz de okuyun diye bastırmış bu kitabı. O kadar güzel o kadar anlaşılır yer yer komik güldüren hikayeler ki yine deli annesi, yine "pis" Hülya... Kalp kalp kalp...
7/10
2020 110. kitabı
Otobüste, metroda ve çevremde bu kitabı okuyanlara denk geliyordum. Özellikle bayanların elinde görüyordum. Dış tasarımı ilgimi çekmişti. İlk öyküsü olan BAKELE'yi kitapçıda okuduktan sonra aldım. Hoşuma gitmişti gerçekten.
İçinde 2-3 sayfadan oluşan kısa kısa öyküler var çerezlik gibi.
34 tane öyküden oluşuyor.
Beğenmediğim tek yanı argo ve küfürlerin içermesiydi. Kaba bir dille kullanılmamış ama bu kitaptan bunu beklemiyordum. Bildiğin sin kaf küfürleri... Ciddi anlamda rahatsız oldum ama bırakamadım.
Yazarın çok özgün bir dili var, tarzı farklı ve diyalog esnasında gibiydim. O anlatıyor ben dinliyor gibi hissettim. Akıcı bir kitaptı.
Ben bilmiyordum küfürler içerdiğini. Kitabı konusu itibariyle beğendim fakat tavsiye ed(e)miyorum.
Keyifli okumalar.
İlk olarak "Bugün Bize Kim Geldi" kitabını okudum ama bu kitabı okusam daha iyi olurmuş çünkü oradaki bazı öyküler buradakilerin devamı gibi. Ha, yine anlaşılmaz değil tabiki çünkü bağlantılı olsa da ayrı ayrı öyküler her biri. Ama mesela "Bugün Bize Kim Geldi" kitabına ismini veren kişi aslında bu kitapta ortaya çıkıyor ilk olarak.
Yine Hülya ile, yine Sabiş'le, yine yazarın çocukluk anılarıyla çok keyifli zamanlar geçiriyorsunuz. Sadece gülmüyor, kimi zaman hüzünleniyorsunuz da. Bu kitaba adını veren "Bakele" ise benim de en beğendiğim öykü oldu.
Birkaç sayfalık kısa hikayelerden oluşan bir kitap. Sezgin Kaymaz'ın romanlarını çok sevmeme rağmen hikayelerde aynı etkiyi bulamadım. Birkaç çok güzel hikaye dışında, çoğu vasattı. Yazarın dili çok akıcı, bir şekilde sıkmadan okutuyor. Ancak romanlar ne kadar karmaşık ve heyecanlıysa, hikayeler de o derece tek yönlü ve basit kalmış.
Yazar Hakkında
Sezgin KaymazYazar · 17 kitap
Sinop (Erfelek) doğumluyum. 5 yaşıma kadar orada kaldım, babam bizi terk ettikten sonra 5 kardeş, bir de anne Konya'ya taşındık. İlkokulu ve Koleji (O zamanlar Maarif Kolejiydi) Konya'da bitirdim. 1980'de Hukuk okumak için Ankara'ya geldim. Sporla ilişkim okulla olan ilişkime ağır bastığı için üçüncü senemde Hukuk Fakültesinden ayrılıp Hacettepe İngiliz Dil Bilimine geçtim. Son sınıfa kadar okulun en başarılı öğrencilerinden biri olmayı bile becerdim. Son sınıfa dönemlik kaydımı yaptırmaya gittiğim gün Türkçe dersini alttan almam gerektiğini, çünkü çaktığımı söylediler. Ben de sinirlenip son sınıftan terk ettim. O arada öğrenci affı çıktı. 10 sene önce sıkılıp bıraktığım Hukuk Fakültesinin 10 sene önce yüzüne bile bakmadığım derslerine üç ay çalışarak hepsini verdim ve afla geri dönüp yeniden Hukuk öğrencisi oldum. Bir süre sonra sınıf arkadaşlarım işi abartıp bana "Amca" demeye başladıkları için tekrar sıkıldım ve tekrar bırakıp İngiliz Dil Bilimine döndüm. Çok şükür diplomamı aldım.
Spora cirit ve çekiç atarak başladım, daha sonra hentbolü seçip 31 sene boyunca antrenörlük yaptım. Araya sıkıştırdığım spor değil okul oldu her zaman. Bu süreçte Kulüp takımlarının yanı sıra Millî Takımları da çalıştırdım.
1990 senesinde günlük uyku ihtiyacımın 1-2 saati geçmediğini, hâttâ 3 saat uyuduğum zaman ertesi gün akşama kadar baş ağrısı çektiğimi fark ediverdim. Geceleri okumaktan sıkılınca da yazmaya başladım. Çok sevdiğim bir arkadaşım taslaklardan birini İletişim'e sızdırınca da Can KOZANOĞLU bana "yazar" dedi. O günden sonra spor dahil diğer bütün işler "araya sıkıştırılan" işler oldu. Yazmanın bu kadar hoşuma gideceğini bilseydim 31 sene top peşinde koşmazdım. Gerçi şu anda Voleybol Federasyonunda top kovalamaya devam ediyorum ama gecelerin bana kalan birkaç saatlik kısmı var. Orada yazmaya çalışıyorum.
