Yazar:
Sezgin Kaymaz
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
248
Basım Tarihi:
2019
Yayınevi:
Kırmızı Kedi Yayınevi
ISBN:
9786052985663
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Eğlenceli öykü kitabı arayanlara.
Yeri geldi ağız dolusu kahkaha attım, yeri geldi kalbim sıkıştı, hüzünlendim...
Sezgin Kaymaz anlatım tarzı ve samimiyetiyle gönülleri fetheden bir yazar. Okuyunca çocukluğuna dönmeyen, anne sıcaklığını hissetmeyen bizden değildir :)
Kafa dağıtmalık, eğlenceli bir öykü kitabı okumak isteyene kesinlikle tavsiyemdir. Ama öncesinde "Bugün Bize Kim Geldi" okursanız eğer hikayelere daha da vakıf olursunuz. Ben tesadüfen bu şekilde okudum ve de bayıldım...
Herkese selam dostlar Hepinize keyifli bir pazar günü dilerim. Bugün sizlere biraz once son sayfasını okuyup bitirdigim benim harika bir kitap olan @sezgin_kaymaz hocamın kaleminden #benyusuf kitabı ile geldim.
Öncelikle kitabımız öykü kitabi. Içinde karakterler acısından bağlı harika öyküler var. Hatta sizi temin ederim oyle öyküler var ki okurken kahkahalarla gulup, gözünüzden yaşlar gelecek. Kitabi ilk aldığımda aslında hiç bu kadar egleneceğimi tahmin etmemiştim. Benim gibi öykü okumayı seven okurların begenecegine eminim.
Öykü içeriklerinde genelde beni bizi çok eskilere çocukluk yillarimiza geri götürüp, ahh ne günlerdi ya keşke tekrar yasayabilsek veya hiç bitmeseydi diyeceğimiz zamanlara muhteşem bir yolculuk yaptırıyor. Gülerken düşündüren, düşündürürken de maziye götüren bir kitap olmuş. Içinde en çok güldüğüm #dagdangelirtastangelir öyküsü, en çok yüreğime dokunan kitaba ismini veren #benyusuf öyküsü ki bu öyküyü lütfen düşünerek ve hissederek okuyun. Ve gözümden damla damla yaş akıtan ahh sabis dedirten #gozleri oykusu oldu.
#Sezginkaymaz hocamın kalemi için diyecek sözüm yok. Benim çok çok severek kitaplarını okuduğum bir yazarımızdır kendisi. Kitaplarını okumamış veya okumayı düşünen arkadaşlarıma kesinlikle bir an once tanışmalarını tavsiye ediyorum. Bir de size #bakele öykü kitabını da öneririm yazarımızın. Özellikle #bakele kitabının yeri bende çok ayridir. Velhasıl kelam 10 numara 5 yıldızlık bir okuma oldu benim için. Bir sonraki kitap maceramda gorusunceye kadar sevgiyle, dostça ve kitapla kalın...
Bir Sezgin Kaymaz klasiği. Her hikayesi o kadar içten, o kadar bizden ki okumalara doyamıyorum. Hep yazsa hep okusam dediğim bir yazar.
Artık Sabiş, Hülya, Yasemin, Timur, Lucky ve diğerleri benim aileden. O masum canlılarla bi süre aynı evi paylaşmayı isterdim, hepsini artık tanıyorum zira.
Son hikayesi ile beni benden alıp, göz yaşı döktürdü. Sana teşekkür ederiz Sabiş böyle vicdanlı bir evlat yetiştirdiğin için.
Aşırı samimiyet ve doğallık içeren sohpet tadında güzel bir yazarın yaşamımdan kesitler şeklinde "Bakele" niteliğinde okunası bir kitap. Bakele , yazarın daha öncesinde yazdığı kitaplardan ve benim de okumaktan keyif aldığım kendi yaşanmışlıklarını içeren kısa hikayelerden oluşan bir kitap. Sezgin Kaymaz ne yazsa okurum dediğim yazarlardan. İnce İnce esprisi, bitmez tükenmez hayvan sevgisi, sürekli gülen karısı Hülya'sı , ve başının tacı annesi Sabiş' i ile dolu dolu bir kitap olduğunu belirterek tavsiye ediyorum.
Puan vermedi·248 syf.·
2020 105. kitabı
Sezgin Kaymaz ile bu kitap ile tanıştım. Bir tavsiye üzerine. Ama artık kesinlikle favorilerim arasında yer alır.
Çok samimi bir anlatım, özellikle 80-90lar arası çocukluk yaşayan nesili duygudan duyguya sürüklüyor.
Sabiş'i, 5 çocuğunu, hakim amcayı, sündüs ablayı, benyusufu ama en çok Hülya'yı çok tanımak isterdim.
10/10
2020 21. kitabı
Sezgin Kaymaz'ı bu kitabıyla tanıdım ve tek kelime ile anlatmam gerekirse bayıldım.Mükemmel mizah anlayışı ve toplumsal tespitleri var.Kitapta hayata dair ayrıntıları güzel işlenmiş hikayeler bulunuyor.
Okurken kahkahalara boğulacağınıza garanti veriyorum iyi okumalar..
Çok seviyorum Sezgin Kaymaz’ı. Espri anlayışını, olaylara bakış açısını, yaşadıklarını dile getiriş şeklini, hayal gücünü, hayvanseverliğini, insancıllığını, dürüstlüğünü... Seviyorum ya şimdi uzar gider bu satırlar..
.
Sevdiğin yazarın yeni kitabının çıkmasının heyecanını da bilenler bilir. On üç öyküden oluşan Sezgin Kaymaz’ın bu son kitabı duygudan duyguya sürüklüyor insanı. Öyle ki “Dağdan Gelir Taştan Gelir”i okurken sesli sesli gülüyor, “Benyusuf”ta gözünden süzülüveren gözyaşına mani olamıyor, “Fakat O Konuşmadı ”hikayesinde hayvancıkları ile ilgili yazdığı o iki sayfayı alkışlamaktan geri duramıyorsun meselâ.. .
Tanışmadıysanız vakit kaybetmeyin, esaslı yazardır vesselam..
Sezgin Kaymaz ️
Yaklaşık 10 yıl önce Kün kitabı ile tanıştığım yazarla arama uzun bir zaman girdi. Geçen ay başladım yeniden okumaya
Bir nevi otobiyografi olarak yazılmış kısa öykülerden oluşan kitaplarini Ben Yusuf, Bugün Bize Kim Geldi, Bakele, sırası ile okumak daha güzel olabilir ️
İçimizden hikayeler, yazarın samimi kalemi ile sanki yanımda konuşuyormuş gibi sıcak bir anlatiya dönüşmüş. Yazarın tarzına alışmak için okumaya oykulerden başlamak doğru olur.
Artık romanlarına devam edebilirim.
Kimi zaman hüzünlendiren ama çoğu zaman kahkahalara boğan birbirinden güzel 13 öykü ile, karşınızda Sezgin KAYMAZ.
Sabiş'i, Hülya'sı, dört kardeşi ve birlikte yaşadığı kedili köpekli zengin yuvası ile kısmen otobiyografik bir öykü kitabı BENYUSUF.
"Dağdan Gelir Taştan Gelir" öyküsü ise bir başka güzel. Tam bir kahkaha tufanı; gözlerinizden yaşlar gelir, gülmekten yanaklarınıza ağrılar girer... Hatta bir de vakit ayırıp Storytel'de Emre MELEMEZ'den dinlerseniz tadından yenmez :)
Yorumlarımın sonuna genelde kitaplardan alıntılar eklesem de, bu alıntım Sezgin KAYMAZ'ın bir söyleşisinden gelsin; kitabı okuyanlara, SABİŞ ile tanışanlara gelsin...
"Ben Sabiş’i ne kadar yazsam da tam yazamam. O bana bir aile kotarmış, 5 babasız çocuğu insan içine karıştırmış bir kadın gibi görünmez; tek başına bir devlet gibi, devlet kurmuş gibi görünür. Çok zor şartlar altında çok büyük meşakkatlerin altına girip onlardan alnının akıyla çıkıp bir taraftan kahkaha atabilen bir kadın Sabiş. Ne kadar acıklı olursa olsun hayat, bizi gıdıklamayı, güldürmeyi başarabilen biri. Sadece ekmekle peynirle karın doymaz, sizin dimağınızın da doyması gerek deyip, belki cüzdanında kalan son parayla sinemaya, tiyatroya götürürdü. Kitap alıp illa okuyacaksınız diye tepemizde boza pişirirdi. Çok özel bir insan. Onun için ne kadar yazsam Sabiş’i az yazmış olurum. Sanma ki bunlar abartı, az bile aslında. Belki de hikâyeleri yazarken o kadar da otobiyografik olmasın diye kasmışımdır bile, ama Sabiş’i kasmamışımdır. Sabiş için hep daha azını yazabilmişimdir, elimden gelememiştir daha fazlası."
Sezgin Bey'den iç ısıtan öyküler... Hem Sabiş'li hem Hülya'lı evlere misafir oluyoruz yine. Gerçi siz ne kadar misafir olursunuz bilemem ama ben kendimi baya baya ev halkından biri gibi hissediyorum artık. Keyifsiz, depresif anlarımda ilaç gibi geliyor Sezgin Bey'in hikayeleri. Yıldızlı tavsiyemdir. =)
Yazar Hakkında
Sezgin KaymazYazar · 17 kitap
Sinop (Erfelek) doğumluyum. 5 yaşıma kadar orada kaldım, babam bizi terk ettikten sonra 5 kardeş, bir de anne Konya'ya taşındık. İlkokulu ve Koleji (O zamanlar Maarif Kolejiydi) Konya'da bitirdim. 1980'de Hukuk okumak için Ankara'ya geldim. Sporla ilişkim okulla olan ilişkime ağır bastığı için üçüncü senemde Hukuk Fakültesinden ayrılıp Hacettepe İngiliz Dil Bilimine geçtim. Son sınıfa kadar okulun en başarılı öğrencilerinden biri olmayı bile becerdim. Son sınıfa dönemlik kaydımı yaptırmaya gittiğim gün Türkçe dersini alttan almam gerektiğini, çünkü çaktığımı söylediler. Ben de sinirlenip son sınıftan terk ettim. O arada öğrenci affı çıktı. 10 sene önce sıkılıp bıraktığım Hukuk Fakültesinin 10 sene önce yüzüne bile bakmadığım derslerine üç ay çalışarak hepsini verdim ve afla geri dönüp yeniden Hukuk öğrencisi oldum. Bir süre sonra sınıf arkadaşlarım işi abartıp bana "Amca" demeye başladıkları için tekrar sıkıldım ve tekrar bırakıp İngiliz Dil Bilimine döndüm. Çok şükür diplomamı aldım.
Spora cirit ve çekiç atarak başladım, daha sonra hentbolü seçip 31 sene boyunca antrenörlük yaptım. Araya sıkıştırdığım spor değil okul oldu her zaman. Bu süreçte Kulüp takımlarının yanı sıra Millî Takımları da çalıştırdım.
1990 senesinde günlük uyku ihtiyacımın 1-2 saati geçmediğini, hâttâ 3 saat uyuduğum zaman ertesi gün akşama kadar baş ağrısı çektiğimi fark ediverdim. Geceleri okumaktan sıkılınca da yazmaya başladım. Çok sevdiğim bir arkadaşım taslaklardan birini İletişim'e sızdırınca da Can KOZANOĞLU bana "yazar" dedi. O günden sonra spor dahil diğer bütün işler "araya sıkıştırılan" işler oldu. Yazmanın bu kadar hoşuma gideceğini bilseydim 31 sene top peşinde koşmazdım. Gerçi şu anda Voleybol Federasyonunda top kovalamaya devam ediyorum ama gecelerin bana kalan birkaç saatlik kısmı var. Orada yazmaya çalışıyorum.
