avusturyalı psikiyatrist alfred adler’ın bence iyi bir ekol olmadığının kanıtı olan lakin çok da fena olmayan psikiyatri kitabı. ağır bir dili yok çok terimsel şeyler yazmıyor. kabaca bilgiler veriyor karşıma geçmiş sohbet ediyor gibi. 40 dakika gibi bir süredir elimde olmasına karşın 100 sayfayı devirmişim. lakin özellikle ilk bölümde beni iyice uyuz etti. yaşamın amacının toplumla birleşmediği noktada o hayatın bir çöp olduğunu iddia ediyor ama günümüzde ismini andığımız pek çok sanatçı zamanında kuytu odalarca işler yapıp kimseye göstermeden ölüp gittiler. bu insanlar o zaman için amaçsız ve anlamsız bir hayat sürerken eserlerinin yüzlerce yıl sonra ortaya çıkıp böylesine değerli şeyler olmasından dolayı hayatları şimdi mi amaç ve anlamını buldu. şayet öyleyse bu ne biçim bireysel psikoloji?
aynı şekilde evliliği bir dayatma gibi göstermiş ve hatta ilk anılar ile ruhsal sorunları bağdaştırdığı bölümde bir kadının 35 yaşında ve evlenmemiş olmasını korkunç bir şeymiş gibi defalarca vurgulamıştır.
ayrı bir sinirimi bozan durum ise psikiyatristlerin pek çoğunun reddettiği ama büyük bir oranda da kabul gören kadın ve erkekten başka cinsiyetlere ait hissetme yahut hissetmeme ya da ikisini beraber yaşama durumları var ki hermafrodizm hiçbir bilim insanının yok diyebileceği bir şey değilken cinsiyetleri çok düz bir görüşle ele alıyor. kişi kendini ya kadın ya erkek hisseder diyor ve geçiyor. burda da kendisine katılmıyorum.
ruh ve beden devinimini bahsettiği noktalarda da bence çok sığ bir düşünce tarzı var. ruh bu kadar tek işi bedene hadi diyen bir şey değil sanıyorum ki. bir psikiyatristin resmen ruh yoktur diyecek boyutta yazılarını okudum resmen bu satırlarda.
100 sayfalık süreçte biraz da tiye alarak okuduğum kısımlarda beni rahatsız eden şeyler bunlardı. dediğim gibi bence toplum ve ahlaki değerlere fazla takılan ve tek terapi türünü bilişsel olarak düşünen bir psikiyatristin bence bu alanda çok da ekol kabul edilmemesi gerekir. 1900 yıllar psikiyatri açısından çok da kurak veya ayak basılmamış yıllar değil. 1600lerde yazılmış bir kitap olsaydı eğer gerçekten değerli görürdüm ama o dönemde çok daha başarılı kuramları olan psikiyatristler varken alfred adler çok gerici bir tarz benimsemiş.ama bakıyorum psikiyatrist hocalarım da bu kitabı yıllardır önerip duruyorlar...
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.