Emile Zola — Germinal
İşçi , emek , dayanışma, direniş ve devrim umudunun hikayesi.
Germinal, tohum ve filizlenme anlamına geliyor.
Zola bu kitapta direniş tohumlarının atıldığın da insanlar arasında tohumların nasıl yeşerdiğini filizlendiğini anlatıyor.
Zola maden işçilerinin ne kadar zorlu şartlarda çalıştıklarını , yaşam koşullarını , zorlu iş koşullarına isyan etmelerini, grev zamanında çektikleri sıkıntıları ve alın teriyle zengin ettikleri işverenler arasında ki insanlık mücadelesini kaleme almış. Açlık , umut , umutsuzluk, aşk , emek , yoksulluk , eşitsizlik ve direniş hepsini bir anda okuyucuya yansıtıyor .
Kitap okuyuca ağır gelebilir çünkü o yaşam koşullarını , çektikleri zorlukları ve açlıklarını okumak insanın içini sızlatıyor… Hem düşündürüyor hem de sorgulamaya yönlendiriyor .
Her klasikte olduğu gibi betimlemeler var ama bazı betimlemeler bana göre cidden gereksiz gördüm yada o dönemde böyle olaylar daha çok yaşandığı için yazar böyle yazmak istemişte olabilir.
Zola bu kitabı yazarken maden ocaklarına inmiş , işçilerin çalışma koşullarını bizzat kendisi gözlemlemiş ve not tutmuş. Yazarın cenazesinde maden işçileri “Germinal Germinal “ diye bağırmaları haykırmaları olmuş bu da işçiler ile yazarın içten bağ kurduğunu gösteriyor . Germinal ,madenciler için bir sembol haline gelmiş.
Ne yazık ki bu sömürü düzeni halen daha devam ediyor olması can sıkıcı. Ülkemizdeki maden ocaklarında yaşanan faciaları çağrıştırıyor…
Aradan yüz yıldan fazla zaman geçse de bazı şeyler hiç değişmiyor. Bu da Germinal’i hala güncel kılıyor.
— Okuması zor ama okunması şart bir eser diyebilirim.
·
55 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
